Υπερπαραθυρεοειδισμός – Υπερλειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων «Υποστηρικτική» ομοιοπαθητική κατά Dr. Banerji

Πρωτόκολλα Dr. Banerji

Υπερπαραθυρεοειδισμός – Υπερλειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων

Ο υπερπαραθυρεοειδισμός είναι μια ορμονική διαταραχή κατά την οποία οι παραθυρεοειδείς αδένες παράγουν υπερβολική ποσότητα παραθορμόνης (PTH).

Η παραθορμόνη διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στη ρύθμιση του μεταβολισμού του ασβεστίου και του φωσφόρου. Ένα διαρκώς αυξημένο επίπεδο παραθορμόνης μπορεί να επηρεάσει ιδίως τα οστά, τους νεφρούς και τον μεταβολισμό των μετάλλων.

Πώς προκύπτει ο υπερπαραθυρεοειδισμός;

Διακρίνονται διάφορες μορφές:

• Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός: Η αιτία εντοπίζεται απευθείας στους παραθυρεοειδείς αδένες. Συχνά υπάρχει καλοήθες αδένωμα ενός παραθυρεοειδούς αδένα, σπανιότερα διεύρυνση πολλαπλών αδένων.

• Δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός: Οι παραθυρεοειδείς αδένες παράγουν αυξημένη PTH ως αντίδραση σε μακροχρόνια ανεπάρκεια ασβεστίου ή σε διαταραχή του μεταβολισμού ασβεστίου-φωσφόρου. Συχνή αιτία είναι η χρόνια νεφρική νόσος; επίσης, σημαντικό ρόλο μπορεί να διαδραματίσει και η έντονη ανεπάρκεια βιταμίνης D.

• Τριτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός: Μετά από μακροχρόνιο δευτεροπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό, οι παραθυρεοειδείς αδένες μπορούν να παράγουν ολοένα και πιο ανεξάρτητα PTH.

Ποιες είναι οι επιπτώσεις της υπερβολικής παραθορμόνης;

Στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό, η αυξημένη δράση της PTH οδηγεί συχνά σε αυξημένο επίπεδο ασβεστίου στο αίμα (υπερασβεστιαιμία). Ταυτόχρονα, μπορεί να απελευθερωθεί αυξημένη ποσότητα ασβεστίου από τα οστά.

Πιθανές συνέπειες είναι:

• Οστεοπόρωση και μειωμένη αντοχή των οστών

• Ενοχλήσεις στα οστά και τις αρθρώσεις

• Νεφρολιθίαση

• Αυξημένη διούρηση και έντονη δίψα

• Κόπωση και μυϊκή αδυναμία

• Δυσκοιλιότητα και άλλες γαστρεντερικές ενοχλήσεις

• Διαταραχές συγκέντρωσης και απόδοσης

• σε έντονη υπερασβεστιαιμία, καρδιακές αρρυθμίες και νευρολογικές διαταραχές

Πολλοί πάσχοντες, ωστόσο, αρχικά δεν έχουν καθόλου ή έχουν μόνο ελαφρά ενοχλήματα.

Οστικές αλλοιώσεις – Οστεΐτιδα ινώδης κυστική

Σε σοβαρό, μακροχρόνιο υπερπαραθυρεοειδισμό μπορούν να προκύψουν έντονες αλλοιώσεις των οστών. Αυτές χαρακτηρίζονται ως οστεΐτιδα ινώδης κυστική.

Ιστορικά χρησιμοποιείται γι' αυτό και ο όρος οστεοδυστροφία ινώδης γενικευμένη von Recklinghausen. Η νόσος αυτή δεν πρέπει να συγχέεται με τη νευροϊνωμάτωση τύπου 1, η οποία επίσης χαρακτηρίζεται ως νόσος von Recklinghausen.

Διάγνωση

Για τη διάγνωση είναι ιδιαίτερα σημαντικές οι ακόλουθες εργαστηριακές τιμές:

• Παραθορμόνη (PTH)

• Ασβέστιο

• Φώσφορος

• Βιταμίνη D

• Νεφρική λειτουργία

Ανάλογα με τα ευρήματα, μπορούν να πραγματοποιηθούν επιπλέον εξετάσεις οστικής πυκνότητας, των νεφρών καθώς και απεικονιστικές εξετάσεις των παραθυρεοειδών αδένων.

Θεραπεία

Η θεραπεία εξαρτάται από την αιτία. Στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό, ιδίως επί ανάλογων ευρημάτων, μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση του πάσχοντος παραθυρεοειδούς αδένα.

Στον δευτεροπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό, στο επίκεντρο βρίσκεται η θεραπεία της υποκείμενης διαταραχής του μεταβολισμού ασβεστίου, φωσφόρου και βιταμίνης D ή της νεφρικής νόσου.

Ομοιοπαθητική κατά Dr. Banerji

Στην ομοιοπαθητική κατά Dr. Banerji χρησιμοποιούνται, για διάφορες νοσολογικές καταστάσεις και συμπτωματολογίες, καθορισμένα ομοιοπαθητικά φάρμακα και δυνάμεις σύμφωνα με τα πρωτόκολλα Banerji.

Η αξιόπιστη ομαλοποίηση ενός παθολογικά αυξημένου επιπέδου παραθορμόνης ή ασβεστίου ή η θεραπεία ενός αδενώματος των παραθυρεοειδών αδένων με ομοιοπαθητικά μέσα δεν τεκμηριώνεται επιστημονικά. Ως εκ τούτου, μια αναγκαία ενδοκρινολογική διάγνωση και θεραπεία δεν θα πρέπει να αντικαθίσταται ή να καθυστερεί.

Σημαντική επισήμανση

Σημαντικά αυξημένες τιμές ασβεστίου μπορούν, ιδίως σε έντονη αδυναμία, εμετό, αφυδάτωση, σύγχυση, διαταραχές συνείδησης ή καρδιακές αρρυθμίες, να αποτελέσουν ιατρικό επείγον περιστατικό.

Οι πληροφορίες σε αυτή τη σελίδα εξυπηρετούν αποκλειστικά τη γενική ενημέρωση και δεν αντικαθιστούν την ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή θεραπεία.

Συστατικά: Bromum, Iodum, Crataegus