Polipy jelita grubego – polipy w jelicie grubym i odbytnicy „wsparcie” homeopatia według dr. Banerjiego

Protokoły dr. Banerjiego

Polipy jelita grubego – polipy w jelicie grubym i odbytnicy

Polipy jelita grubego to rozrosty tkankowe wychodzące ze błony śluzowej jelita grubego (okrężnicy) lub jelita końcowego (odbytnicy) Mogą występować pojedynczo lub mnogo, a różnią się wielkością, kształtem i typem tkanki.

Większość polipów jelitowych jest początkowo łagodna. Niektóre polipy mogą jednak z czasem przez lata przekształcić się w raka jelita grubego (raka jelita grubego). Dlatego ich wczesne wykrycie i usunięcie stanowi ważny element profilaktyki raka jelita grubego.

Jakie rodzaje polipów jelita grubego występują?

Do najważniejszych form należą:

• Gruczolaki – łagodne polipy gruczołowe o różnym ryzyku zezłośliwienia

• gruczolaki cewkowe

• gruczolaki cewkowo-kosmowe i kosmowe

• polipy zębate lub zmiany zębate

• polipy hiperplastyczne

• polipy zapalne

• rzadko inne zmiany łagodne lub złośliwe

Nie każdy polip ma takie samo ryzyko nowotworowe. Decydujące znaczenie mają między innymi wielkość, liczba, umiejscowienie i wynik badania histopatologicznego.

sekwencja gruczolak–rak

Część zachorowań na raka jelita grubego rozwija się przez lata z początkowo łagodnych gruczolaków. W tym czasie w komórkach stopniowo gromadzą się zmiany genetyczne, aż może powstać złośliwy guz.

Poprzez usunięcie odpowiednich polipów podczas kolonoskopii można często zapobiec temu rozwojowi.

Jakie dolegliwości powodują polipy jelita grubego?

Większość polipów jelita grubego nie powoduje bez objawów i są wykrywane w ramach kolonoskopii przesiewowej.

Większe lub niekorzystnie zlokalizowane polipy mogą jednak prowadzić do następujących objawów:

• krew w stolcu

• śluzowe naloty

• zmiany w rytmie wypróżnień

• biegunka lub zaparcie

• rzadko bóle brzucha

• niedobór żelaza lub niedokrwistość z powodu przewlekłej utraty krwi

Widoczna lub utajona krew w stolcu powinna być zawsze wyjaśniona medycznie.

Czynniki ryzyka

Ryzyko wystąpienia polipów jelita grubego wzrasta między innymi wraz z:

• wiekiem

• obciążeniem rodzinnym w kierunku raka jelita grubego lub polipów jelita

• niektórymi dziedzicznymi zespołami polipowatości

• przewlekłymi chorobami zapalnymi jelit

• nadwagą

• brakiem aktywności fizycznej

• paleniem tytoniu

• wysokim spożyciem alkoholu

• określone nawyki żywieniowe

Rodzinne i dziedziczne zespoły polipowatości

W przypadku nietypowo dużej liczby polipów lub częstego występowania raka jelita grubego w rodzinie należy rozważyć przyczynę genetyczną.

Należą do nich na przykład:

• rodzinna polipowatość gruczolakowata (FAP)

• polipowatość związana z MUTYH

• różne postacie polipowatości ząbkowanej

W takich przypadkach mogą być konieczne częstsze badania przesiewowe oraz poradnictwo genetyczne.

Diagnoza

Najważniejszym badaniem jest kolonoskopia (badanie endoskopowe jelita grubego).

W jej trakcie można:

• zbadać całe jelito grube,

• rozpoznać polipy,

• mniejsze polipy usunąć bezpośrednio oraz

• pobrać próbki tkanki do badania histopatologicznego.

Badanie histologiczne pokazuje następnie, jakiego rodzaju jest to polip oraz czy występują zmiany komórkowe bądź zmiany już złośliwe.

Leczenie

Najważniejsze leczenie polega na całkowitym usunięciu endoskopowym istotnych polipów.

W zależności od wielkości i kształtu stosuje się różne metody. Bardzo duże lub złożone polipy mogą wymagać specjalnych procedur endoskopowych lub w określonych przypadkach operacji.

Kontrola po usunięciu polipów

Po usunięciu termin ponownej kolonoskopii zależy od indywidualnego ryzyka.

Uwzględnia się przy tym w szczególności:

• Liczbę polipów

• Wielkość

• Typ histologiczny

• Obecność dysplazji

• Kompletność usunięcia

• Jakość wcześniejszej kolonoskopii

• ryzyko rodzinne

Należy przestrzegać zalecanych odstępów czasu między badaniami kontrolnymi, ponieważ nawet po całkowitym usunięciu mogą później pojawić się nowe polipy.

Homeopatia według dr. Banerjiego

W homeopatii według dr. Banerjiego stosuje się, zgodnie z protokołami Banerjiego, ustalone leki homeopatyczne i potencje w przypadku różnych schorzeń i dolegliwości przewodu pokarmowego.

Niezawodne cofnięcie się polipów jelita grubego lub zapobieżenie ich możliwemu rozwojowi w raka jelita grubego za pomocą środków homeopatycznych jest niepotwierdzone naukowo. Konieczna kolonoskopia, usunięcie polipów lub badanie histologiczne nie mogą być zatem zastąpione ani opóźnione.

Ważna wskazówka

Krew w stolcu, nowo pojawiające się lub utrzymujące się zmiany nawyków jelitowych, niewyjaśniony niedobór żelaza, niedokrwistość lub niezamierzona utrata masy ciała powinny zostać wyjaśnione lekarsko.

Już zdiagnozowane polipy jelita grubego powinny zostać usunięte lub poddane kontroli zgodnie z zaleceniami gastroenterologicznymi.

Informacje na tej stronie służą wyłącznie ogólnemu celowi informacyjnemu i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Thuya