Diabetes mellitus – typ 1 i typ 2 „wsparcie” homeopatia według dr. Banerjiego

Protokoły dr. Banerjiego

Cukrzyca – typ 1 i typ 2

Cukrzyca (diabetes mellitus) jest przewlekłą chorobą metaboliczną, w której poziom cukru we krwi jest trwale podwyższony. Przyczyną jest albo niedobór hormonu insuliny, albo zmniejszone działanie insuliny, albo kombinacja obu tych mechanizmów.

Insulina jest wytwarzana w komórkach beta trzustki jest wytwarzana i umożliwia pobieranie glukozy z krwi do komórek organizmu. Jeśli insuliny jest za mało lub działa niewystarczająco, stężenie glukozy we krwi wzrasta.

Cukrzyca typu 1

W przypadku cukrzycy typu 1 chodzi przeważnie o chorobę autoimmunologiczną. Układ odpornościowy niszczy komórki beta trzustki produkujące insulinę. W wyniku tego powstaje wyraźny lub całkowity niedobór insuliny.

Osoby z cukrzycą typu 1 wymagają z tego powodu stałego leczenia insuliną.

Cukrzyca typu 2

W przypadku cukrzycy typu 2 reagieren die Körperzellen zunächst zunehmend schlechter auf Insulin. Dies wird als Insulinresistenz bezeichnet. Die Bauchspeicheldrüse versucht dies zunächst durch eine erhöhte Insulinproduktion auszugleichen. Im weiteren Verlauf kann zusätzlich die Insulinproduktion abnehmen.

Genetische Faktoren spielen eine wichtige Rolle. Übergewicht, insbesondere eine vermehrte Fettansammlung im Bauchraum, Bewegungsmangel und weitere Stoffwechselfaktoren können die Entstehung zusätzlich begünstigen.

Jakie objawy mogą wystąpić?

Cukrzyca, zwłaszcza typu 2, może przez długi czas pozostawać niezauważona. Możliwe dolegliwości to:

• wzmocnione pragnienie

• częste oddawanie moczu

• zmęczenie i obniżona wydolność

• sucha skóra

• zwiększona podatność na infekcje

• opóźnione gojenie się ran

• zaburzenia widzenia

• niezamierzona utrata masy ciała, szczególnie przy wyraźnym niedoborze insuliny

• przy silnie podwyższonym poziomie cukru we krwi nudności, osłabienie lub zaburzenia świadomości

Jakie konsekwencje może mieć trwale podwyższony poziom cukru we krwi?

Długotrwale podwyższone wartości cukru we krwi mogą uszkadzać naczynia krwionośne i nerwy. Do możliwych chorób następstwowych należą:

• cukrzycowa choroba siatkówki (retinopatia)

• Uszkodzenie nerek (nefropatia cukrzycowa)

• Uszkodzenia nerwów (neuropatia cukrzycowa)

• zespół stopy cukrzycowej

• choroba niedokrwienna serca i zawał serca

• udar mózgu

• choroba tętnic obwodowych

Dobra kontrola poziomu cukru we krwi, ciśnienia tętniczego i innych czynników ryzyka może znacznie zmniejszyć ryzyko chorób następczych.

Diagnoza i leczenie

W celu postawienia diagnozy wykonuje się w szczególności glikemię na czczo, HbA1c i w razie potrzeby doustny test tolerancji glukozy uwzględniane.

Leczenie zależy od typu cukrzycy. W przypadku typu 1 insulina jest niezbędna do życia. W przypadku typu 2 do podstaw należą dostosowana dieta, regularna aktywność fizyczna i kontrola masy ciała. W zależności od sytuacji stosuje się dodatkowo leki obniżające poziom cukru we krwi i/lub insulinę.

Regularne kontrole oczu, nerek, stóp, ciśnienia krwi i lipidów we krwi są ważne, aby wcześnie rozpoznać możliwe choroby następstwowe.

Homeopatia według dr. Banerjiego

W homeopatii według dr. Banerjiego w przypadku różnych obrazów chorobowych i dolegliwości stosuje się ustalone leki homeopatyczne i potencje zgodnie z protokołami Banerjiego.

Wystarczające działanie obniżające poziom cukru we krwi przez środki homeopatyczne lub zastąpienie insuliny bądź koniecznego leczenia przeciwcukrzycowego nie zostało potwierdzone naukowo. W szczególności w przypadku cukrzycy typu 1 insulina w żadnym wypadku nie może zostać zastąpiona lub zredukowana przez leczenie homeopatyczne.

Ważna wskazówka

Znacznie podwyższony lub znacznie obniżony poziom cukru we krwi może być ostro niebezpieczny. Zaburzenia świadomości, silne nudności i wymioty, nieprawidłowe oddychanie lub ciężka hipoglikemia wymagają natychmiastowej konsultacji medycznej.

Informacje na tej stronie służą wyłącznie celom ogólnym i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Hellonias, Cefalandra, Iodum, Hyosciamus