Zespół jelita drażliwego (ZJD) / Irritable Bowel Syndrome (IBS) – wsparcie w chorobie czynnościowej jelit homeopatią według dr. Banerjiego

Protokoły dr. Banerjiego

Zespół jelita drażliwego (ZJD) / Irritable Bowel Syndrome (IBS) – zaburzenie czynnościowe jelit

Zespół jelita drażliwego (ZJD), określany na świecie jako Irritable Bowel Syndrome (IBS), jest częstą przewlekłą chorobą układu trawiennego. Typowe są nawracające bóle brzucha, wzdęcia i zmiany w wypróżnianiu, przy czym nie można wykazać innej choroby organicznej, która wystarczająco wyjaśniałaby dolegliwości.

Zespół jelita drażliwego może znacznie pogorszyć jakość życia, jednak w przeciwieństwie do przewlekłych chorób zapalnych jelit, takich jak Choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego nie prowadzi do trwałego zapalnego zniszczenia błony śluzowej jelit.

Typowe dolegliwości

Objawy mogą być bardzo różne u poszczególnych osób. Często występują:

• nawracające bóle brzucha lub skurcze brzucha

• wzdęcia i zwiększone wytwarzanie gazów

• uczucie pełności

• biegunka

• zaparcia

• naprzemienne występowanie biegunki i zaparć

• nagle pojawiająca się potrzeba wypróżnienia

• uczucie niepełnego wypróżnienia

• zmieniona konsystencja stolca

• domieszki śluzu w stolcu

• dolegliwości, które zmieniają się w związku z wypróżnianiem

Dolegliwości mogą utrzymywać się przez dłuższy czas i mieć różne nasilenie.

Jakie rodzaje zespołu jelita drażliwego wyróżniamy?

W zależności od dominującej zmiany w stolcu zespół jelita drażliwego dzieli się na różne postacie:

• IBS-D – zespół jelita drażliwego z przewagą biegunki

• IBS-C – zespół jelita drażliwego z przewagą zaparć

• IBS-M – postać mieszana z biegunką i zaparciami

• postacie, których nie można jednoznacznie zaklasyfikować

To rozróżnienie jest istotne, ponieważ leczenie zależy od dominujących dolegliwości.

Jak powstaje zespół jelita drażliwego?

Jego powstawanie jest złożone i nie zostało w pełni wyjaśnione. Prawdopodobnie współdziała ze sobą kilka czynników.

Omawia się między innymi:

• zmienioną motorykę jelit

• zwiększona wrażliwość jelit na rozciąganie i inne bodźce

• zmiany w komunikacji jelitowo-mózgowej

• zmiany mikrobiomu jelitowego

• przebyte infekcje przewodu pokarmowego

• zmiany bariery jelitowej

• czynniki immunologiczne

• nietolerancje pokarmowe lub indywidualne czynniki wyzwalające

• obciążenia psychiczne i stres jako możliwe czynniki nasilające dolegliwości

Nie oznacza to, że zespół jelita drażliwego jest chorobą wyłącznie psychiczną. Dolegliwości są realne i mogą wynikać ze złożonych wzajemnych oddziaływań między Jelita, układ nerwowy i inne czynniki biologiczne powstają.

Poinfekcyjny zespół jelita drażliwego

U niektórych osób typowe objawy jelita drażliwego pojawiają się po ostrym zakażeniu przewodu pokarmowego.

Ten tak zwany poinfekcyjny zespół jelita drażliwego może utrzymywać się dłużej również po ustąpieniu pierwotnego zakażenia.

Diagnoza

Diagnozę stawia się na podstawie typowego obrazu objawów. Jednocześnie należy sprawdzić, czy nie występują przesłanki wskazujące na inne choroby.

W zależności od objawów, wieku i indywidualnych czynników ryzyka uzasadnione mogą być badania, na przykład:

• Morfologia krwi

• Wskaźniki zapalne

• Badanie w kierunku celiakii

• Badania kału

• Kalprotektyna w kale w celu odróżnienia od chorób zapalnych jelit

• Badanie w kierunku określonych infekcji

• w razie potrzeby kolonoskopia

• dalsze badania w przypadku podejrzenia nietolerancji pokarmowych lub innych chorób

Nie u każdego pacjenta z typowymi objawami zespołu jelita drażliwego konieczna jest rozległa diagnostyka.

Różnicowanie z innymi chorobami

Podobne dolegliwości mogą występować między innymi w:

• choroba Leśniowskiego-Crohna

• wrzodziejące zapalenie jelita grubego

• celiakia

• nietolerancja laktozy

• zaburzenia wchłaniania fruktozy

• infekcje jelitowe

• choroba uchyłkowa jelit

• choroby tarczycy

• określonych chorobach trzustki

• raku jelita grubego

Dlatego zwłaszcza nowo pojawiające się lub nietypowe dolegliwości powinny zostać ocenione medycznie.

Leczenie

Leczenie jest dostosowywane indywidualnie do dominujących dolegliwości.

Możliwe działania to:

• indywidualnie dopasowana dieta

• odpowiednie nawodnienie

• błonnik rozpuszczalny u odpowiednich pacjentów

• regularna aktywność fizyczna

• Leczenie biegunki lub zaparcia

• leki rozkurczowe przy odpowiednich dolegliwościach

• w razie potrzeby preparaty z olejkiem miętowym

• u wybranych pacjentów czasowo ograniczona dieta low-FODMAP pod opieką specjalisty

• leczenie potwierdzonych nietolerancji pokarmowych

Również metody wpływające na oś jelitowo-mózgową mogą być pomocne u niektórych pacjentów.

Dieta w zespole jelita drażliwego

Nie istnieje jednolita dieta przy jelicie drażliwym, która byłaby odpowiednia dla wszystkich osób dotkniętych tym schorzeniem.

Prowadzenie dzienniczka żywieniowego i objawów może pomóc w rozpoznaniu indywidualnych czynników wyzwalających. Należy unikać bardzo rozległych i długotrwałych ograniczeń dietetycznych bez potwierdzonej konieczności, ponieważ mogą one prowadzić do niezbilansowanej diety.

Homeopatia według dr. Banerjiego

W homeopatii według dr. Banerjiego w przypadku różnych czynnościowych zaburzeń żołądkowo-jelitowych, takich jak skurcze brzucha, wzdęcia, biegunka lub zaparcia, stosuje się ustalone leki homeopatyczne i potencje zgodnie z protokołami Banerjiego.

Specyficzna skuteczność terapeutyczna leków homeopatycznych w zespole jelita drażliwego nie została wystarczająco potwierdzona naukowo. Przed zaklasyfikowaniem długotrwałych dolegliwości jako zespołu jelita drażliwego należy wykluczyć medycznie istotne choroby organiczne.

Ważna wskazówka

Krew w stolcu, niewyjaśniona utrata masy ciała, gorączka, niedokrwistość, utrzymujące się nocne wybudzenia z powodu biegunki lub bólu, nowo pojawiające się silne dolegliwości lub wyraźna zmiana dotychczasowych objawów są nietypowe dla niepowikłanego zespołu jelita drażliwego i powinny zostać wyjaśnione przez lekarza.

Informacje na tej stronie służą wyłącznie celom ogólnoinformacyjnym i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Tuberculinum bovinum, Nux vomica, Ignatia amara, Chelidonium maj., Merc. vivus, Aloe socotrina