Kamienie nerkowe (nefrolitiaza, kamica układu moczowego) – tworzenie się kamieni w nerkach i drogach moczowych "Wsparcie" homeopatia według dr. Banerjiego

Protokoły dr. Banerjiego

Kamienie nerkowe (nefrolitiaza, kamica układu moczowego) – tworzenie się złogów w nerkach i drogach moczowych

Kamienie nerkowe to stałe złogi, które tworzą się ze składników moczu. Mogą powstawać w miedniczce nerkowej i tam pozostawać lub przedostać się do moczowodu. Jeśli kamień znajduje się w moczowodzie, mówimy o kamieniu moczowodowym (ureterolitiaza).

Bardzo małe kamienie mogą być wydalone z moczem niezauważenie. Większe kamienie mogą utrudniać odpływ moczu i powodować typowe, niekiedy niezwykle silne kolki nerkowe .

Typowe dolegliwości

Dopóki kamień spokojnie zalega w nerce, często nie powoduje żadnych dolegliwości.

Gdy kamień przedostanie się do moczowodu, mogą wystąpić:

• nagle pojawiające się, bardzo silne bóle w okolicy lędźwiowej lub pleców

• faliste, kurczowe bóle

• promieniowanie do podbrzusza, pachwiny lub okolic genitalnych

• nudności i wymioty

• silna potrzeba ruchu podczas kolki

• częste parcie na mocz

• pieczenie podczas oddawania moczu

• krew w moczu

• obfite poty i niepokój

Nasilenie bólu nie zależy wyłącznie od wielkości kamienia. Także małe kamienie mogą powodować silne kolki.

Kolka nerkowa

Kolka nerkowa powstaje typowo, gdy kamień częściowo lub całkowicie zablokuje moczowód.

Moczowód próbuje poprzez skurcze mięśniowe przesunąć kamień dalej. Jednocześnie mocz powyżej przeszkody może się cofać.

Bóle często występują falisto i mogą należeć do najsilniejszych ostrych stanów bólowych.

Jakie rodzaje kamieni nerkowych istnieją?

Kamienie nerkowe mogą składać się z różnych substancji.

Do najważniejszych rodzajów kamieni należą:

• Kamienie szczawianowo-wapniowe – najczęstsza forma

• Kamienie fosforanowo-wapniowe

• Kamienie moczanowe

• Kamienie struwitowe, czyli kamienie infekcyjne

• Kamienie cystynowe

Dokładny skład jest istotny, ponieważ mogą z niego wynikać różne działania zapobiegające powstawaniu kolejnych kamieni.

Kamienie szczawianowo-wapniowe

Kamienie szczawianowo-wapniowe są najczęstszymi kamieniami nerkowymi.

Czynnikami sprzyjającymi mogą być między innymi:

• zbyt mała ilość wypijanych płynów

• wysokie stężenie substancji tworzących kamienie w moczu

• zwiększone wydalanie wapnia lub szczawianów

• określone nawyki żywieniowe

• zaburzenia metaboliczne

• określone choroby jelit lub stany związane z zaburzeniami wchłaniania

• czynniki genetyczne

Ogólne silne ograniczenie wapnia w diecie nie jest zasadniczo sensowne w zapobieganiu kamieniom szczawianowo-wapniowym.

Kamienie moczanowe

Kamienie moczanowe powstają szczególnie przy trwale kwaśnym moczu i zwiększonym obciążeniu kwasem moczowym.

Mogą być związane między innymi z następującymi czynnikami:

• hiperurykemia

• dna moczanowa

• zespół metaboliczny

• cukrzyca

• nadwaga

• dieta bogata w puryny

Kamienie moczanowe mają tę szczególną cechę, że w odpowiednich warunkach mogą zostać częściowo rozpuszczone poprzez ukierunkowane alkalizowanie moczu .

Kamienie infekcyjne – kamienie struwitowe

Określone bakteryjne infekcje dróg moczowych mogą sprzyjać powstawaniu tak zwanych kamieni struwitowych .

Te kamienie mogą szybko rosnąć i w skrajnych przypadkach wypełniać duże części miedniczki nerkowej. Mówi się wtedy na przykład o kamieniu odlewniczym lub koralowym.

Leczenie leżącej u podstaw infekcji i usunięcie materiału kamiennego są w tym przypadku szczególnie ważne.

Kamienie cystynowe

Kamienie cystynowe powstają w wyniku rzadkiego dziedzicznego zaburzenia metabolicznego, jakim jest cystynuria.

Osoby dotknięte chorobą często już w młodym wieku wielokrotnie doświadczają kamieni nerkowych i moczowodowych.

Czynniki ryzyka

Powstawanie kamieni nerkowych mogą sprzyjać:

• niskie spożycie płynów

• silnie zagęszczony mocz

• wysokie spożycie soli

• określone nawyki żywieniowe

• nadwaga

• zespół metaboliczny

• dna moczanowa i hiperurykemia

• określone choroby jelit

• przewlekłe biegunki

• zmiany anatomiczne dróg moczowych

• nawracające infekcje dróg moczowych

• określone leki

• predyspozycje genetyczne

Kto już miał kamień nerkowy, ma zwiększone ryzyko kolejnych kamieni.

Diagnoza

W przypadku podejrzenia kamieni nerkowych lub moczowodowych można zastosować:

• badanie moczu

• badanie krwi

• kontrolę czynności nerek

• ultrasonografię nerek i dróg moczowych

• w razie potrzeby tomografię komputerową

• badanie wydalonego lub usuniętego kamienia

W przypadku nawracającego tworzenia się kamieni może być wskazane szczegółowe badanie metaboliczne, na przykład z użyciem dobowej zbiórki moczu.

Leczenie małych kamieni nerkowych i moczowodowych

Wiele mniejszych kamieni może zostać wydalonych samoistnie.

Leczenie może w zależności od sytuacji obejmować:

• wystarczające, ale nie wymuszone spożycie płynów

• skuteczną terapię przeciwbólową

• leki przeciw nudnościom

• w wybranych przypadkach kamieni moczowodowych farmakologiczne wspomaganie wydalania kamienia

• regularne kontrole przebiegu

To, czy samoistne wydalenie kamienia jest prawdopodobne, zależy w szczególności od wielkości i położenia kamienia zależy.

Rozbijanie kamieni i leczenie operacyjne

Jeśli kamień nie może zostać wydalony samoistnie lub powoduje powikłania, dostępne są różne metody.

Należą do nich na przykład:

• pozaustrojowa litotrypsja falą uderzeniową (ESWL)

• ureterorenoskopia (URS) z endoskopowym usunięciem kamienia względnie rozbiciem laserowym

• przezskórna nefrolitotomia (PCNL) w przypadku większych względnie złożonych kamieni nerkowych

Wybór odpowiedniej metody zależy od wielkości, położenia i składu kamienia oraz od indywidualnej sytuacji.

Zastój moczu i infekcja

Szczególnie niebezpieczne jest połączenie utrudnienia odpływu moczu i infekcji bakteryjnej.

Jeśli zakażony mocz nie może wystarczająco odpływać z powodu kamienia, istnieje ryzyko ciężkiej infekcji nerek i urosepsy.

Zakażona, zastoinowa nerka stanowi nagły przypadek urologiczny i może wymagać natychmiastowego odciążenia dróg moczowych.

Zapobieganie nowym kamieniom nerkowym

Po przebyciu kamienia nerkowego profilaktykę należy w miarę możliwości dostosować do danego rodzaju kamienia i indywidualnego profilu metabolicznego.

Zasadniczo, w zależności od sytuacji, mogą być wskazane:

• odpowiednie nawodnienie

• równomierne rozłożenie ilości wypijanych płynów w ciągu dnia

• ograniczenie nadmiernego spożycia soli

• zrównoważona dieta

• normalizacja masy ciała

• ukierunkowane leczenie zaburzeń metabolicznych

• badanie składu kamienia

W przypadku nawracających kamieni nerkowych mogą być konieczne dodatkowe działania żywieniowe lub farmakologiczne, w zależności od rodzaju kamienia.

Homeopatia według dr. Banerjiego

W homeopatii według dr. Banerjiego w przypadku kamieni nerkowych, kamieni moczowodowych i związanych z nimi dolegliwości stosuje się określone leki homeopatyczne i potencje zgodnie z protokołami Banerjiego.

Nie ma naukowych dowodów na niezawodne rozpuszczenie lub usunięcie kamieni nerkowych i moczowodowych za pomocą środków homeopatycznych.

W szczególności w przypadku zastoju moczu, silnych kolki, upośledzonej czynności nerek lub współistniejącej infekcji nie wolno zastępować ani opóźniać koniecznego leczenia urologicznego środkami homeopatycznymi.

Ważna uwaga

W przypadku silnego lub utrzymującego się bólu w okolicy lędźwiowej, gorączki, dreszczy, wymiotów, znacznie zmniejszonego wydalania moczu lub krwi w moczu należy niezwłocznie przeprowadzić konsultację lekarską lub urologiczną.

Połączenie kolki nerkowej lub zastoju moczu z gorączką lub dreszczami jest szczególnie poważne i może wskazywać na zakażone zaburzenie odpływu moczu. Ta sytuacja wymaga natychmiastowego leczenia medycznego.

Informacje na tej stronie służą wyłącznie celom ogólnym i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Berberis vulg., Sarnaparilla, Berberis, Belladonna, Equisetum hyemale, Canntharis