Choroba maniakalno-depresyjna (zaburzenie afektywne dwubiegunowe) – naprzemienne występowanie faz depresyjnych i maniakalnych lub euforycznych „Wsparcie” homeopatia według dr. Banerjiego

Protokoły dr. Banerjiego

Choroba maniakalno-depresyjna (zaburzenie afektywne dwubiegunowe) – naprzemienne występowanie faz depresyjnych oraz maniakalnych lub euforycznych

Choroba maniakalno-depresyjna to dawna nazwa zaburzenia psychicznego, które obecnie określa się jako zaburzenie afektywne dwubiegunowe Charakterystyczne są wyraźne zmiany nastroju, napędu, aktywności, snu i myślenia.

Mogą się przy tym fazy depresyjne przeplatać z fazami maniakalnymi lub hipomaniakalnymi Między epizodami mogą występować dłuższe okresy z w dużej mierze wyrównanym nastrojem.

Nasilenie jest bardzo indywidualnie zróżnicowane. Niektóre osoby doświadczają głównie epizodów depresyjnych i tylko rzadko manii lub hipomanii, podczas gdy u innych na pierwszym planie znajdują się fazy maniakalne.

Faza depresyjna

Podczas epizodu depresyjnego mogą wystąpić:

• wyraźne obniżenie nastroju

• utrata zainteresowań i radości

• brak napędu

• silne zmęczenie i wyczerpanie

• wycofanie społeczne

• problemy z koncentracją

• spowolnione myślenie

• poczucie beznadziejności

• poczucie winy i bezwartościowości

• lęki dotyczące przyszłości

• zaburzenia snu

• wczesne poranne budzenie się

• nadmierna potrzeba snu

• zmiany apetytu i masy ciała

• utrata libido

W przypadku ciężkich epizodów depresyjnych mogą myśli samobójcze lub zamiary samobójcze wystąpić.

Faza maniakalna lub euforyczna

Manii nie można sprowadzać wyłącznie do fazy szczególnie dobrego nastroju. Nastrój, aktywność i zachowanie są wyraźnie zmienione i mogą mieć istotne konsekwencje dla codziennego życia, relacji, pracy i decyzji finansowych. Typowe objawy mogą obejmować:

nietypowo euforyczny nastrój

• silnie wzmożony napęd

• wyraźną aktywność

• zmniejszoną potrzebę snu bez odpowiedniego zmęczenia

• silnie wzmożoną pewność siebie

• idee wielkościowe

• nadzwyczajną gadatliwość

• przyspieszone myślenie

• gonitwę myśli

• łatwą rozproszoność uwagi

• wzm ożoną towarzyskość

• silną drażliwość

• impulsywność

• nadmierne wydawanie pieniędzy

• ryzykowne decyzje biznesowe lub finansowe

• wzm ożoną aktywność seksualną

• inne ryzykowne zachowania

• W przypadku ciężkiej manii mogą

urojenia, utrata kontaktu z rzeczywistością lub inne objawy psychotyczne wystąpić. Faza hipomaniakalna

Hipomania

wykazuje podobne cechy jak mania, jest jednak mniej nasilona i z definicji nie prowadzi do ciężkiego upośledzenia funkcjonowania typowego dla w pełni rozwiniętej manii. Możliwe są: wzm ożona energia

zmniejszona potrzeba snu

• wzm ożona produktywność

• nietypowo dobry nastrój

• wzm ożona gadatliwość

• wzm ożona pewność siebie

• silniejsza impulsywność

• wzm ożona aktywność

• Właśnie hipomania bywa przez osoby dotknięte chorobą postrzegana jako stan niebędący chorobą, ponieważ mogą czuć się szczególnie wydajne lub kreatywne.

• Zaburzenie dwubiegunowe typu I

W przypadku

zaburzenia dwubiegunowego typu I

występuje co najmniej jeden w pełni rozwinięty epizod maniakalny. Epizody depresyjne występują często, nie są jednak konieczne do rozpoznania zaburzenia dwubiegunowego typu I. Zaburzenie dwubiegunowe typu II

W przypadku

zaburzenia dwubiegunowego typu II

występują: epizody depresyjne oraz

• epizody hipomaniakalne

jednak nie w pełni wykształcony epizod maniakalny.

Ponieważ fazy depresyjne często wysuwają się na pierwszy plan, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu II może początkowo błędnie wydawać się wyłącznie chorobą depresyjną.

Cechy mieszane

Objawy depresyjne i maniakalne mogą medycznie również jednocześnie lub w obrębie tego samego epizodu występować.

Na przykład mogą współistnieć:

• obniżony nastrój

• poczucie beznadziejności

• silny wewnętrzny niepokój

• gonitwa myśli

• drażliwość

• zwiększona aktywność napędowa

• zmniejszona potrzeba snu

Takie epizody z cechami mieszanymi muszą być szczególnie starannie ocenione psychiatrycznie.

Uwzględnić indywidualny profil objawów

Przed każdym leczeniem należy ustalić, który profil objawów aktualnie dominuje.

Szczególnie ważne są:

• nastrój depresyjny lub euforyczny

• napęd zmniejszony lub zwiększony

• potrzeba snu zwiększona lub zmniejszona

• spowolnione myślenie lub gonitwa myśli

• wycofanie społeczne lub zwiększona aktywność

• lęk

• wewnętrzny niepokój

• drażliwość

• agresywność

• impulsywność

• idee wielkościowe

• objawy psychotyczne

• myśli samobójcze

Aktualnego stanu nie wolno oceniać wyłącznie na podstawie wcześniejszych epizodów.

Sen jako ważny sygnał ostrzegawczy

Zmiany snu mogą być wczesnym znakiem zmiany fazy.

Szczególnie zwraca uwagę znacznie zmniejszona potrzeba snu bez zmęczenia, na przykład gdy ktoś nagle śpi tylko kilka godzin i mimo to czuje się wyjątkowo wydolny.

W fazie depresyjnej mogą natomiast występować bezsenność, wczesne budzenie się lub znacznie zwiększona potrzeba snu.

Leczenie

Leczenie zaburzenia afektywnego dwubiegunowego zależy od:

• aktualnej fazy choroby

• stopnia ciężkości

• dotychczasowych epizodów

• ryzyka nawrotu

• chorób współistniejących

• dotychczasowej odpowiedzi na leki

W zależności od sytuacji stosuje się na przykład:

• lit

• określone leki przeciwdrgawkowe lub stabilizatory nastroju

• atypowe leki przeciwpsychotyczne

• w wybranych sytuacjach leki przeciwdepresyjne

• psychoterapię

• psychoedukację

• stabilizację snu i rytmu

• długoterminową profilaktykę nawrotów

Szczególnie ostrożnie stosować leki przeciwdepresyjne

Depresję dwubiegunową należy odróżnić terapeutycznie od depresji jednobiegunowej.

Leki przeciwdepresyjne nie powinny być stosowane w chorobie afektywnej dwubiegunowej samodzielnie ani bezkrytycznie. U niektórych pacjentów mogą one sprzyjać aktywacji maniakalnej lub hipomaniakalnej względnie destabilizacji przebiegu choroby.

Leczenie farmakologiczne powinno zatem być prowadzone pod opieką psychiatryczną.

Homeopatia według dr. Banerjiego

W homeopatii według dr. Banerjiego w przypadku różnych dolegliwości psychicznych stosuje się różne ustalone leki homeopatyczne i potencje zgodnie z protokołami Banerjiego.

Przed wyborem leków uwzględnić aktualną fazę i profil objawów

W chorobie maniakalno-depresyjnej lub afektywnej dwubiegunowej należy przed wyborem środków należy jednoznacznie uwzględnić, która sygnatura objawowa aktualnie dominuje.

Nigdy nie leczyć jednocześnie fazy depresyjnej i maniakalno-euforycznej

Zgodnie z koncepcją Banerjiego faza depresyjna i faza maniakalno-euforyczna nie są leczone jednocześnie za pomocą przewidzianych dla nich schematów homeopatycznych.

Oznacza to:

• W przypadku przeważającej fazy depresyjnej uwzględnia się sygnaturę objawów depresyjnych.

• W przypadku przeważającej fazy maniakalnej lub euforycznej uwzględnia się sygnaturę objawów maniakalno-euforycznych.

• Przewidziane dla obu przeciwstawnych faz schematy Banerjiego lub środki nie powinny być stosowane jednocześnie.

• W przypadku zmiany fazy aktualna symptomatologia musi zostać ponownie oceniona a postępowanie odpowiednio dostosowane.

• W przypadku medycznie możliwych objawów mieszanych ocena psychiatryczna jest szczególnie ważna, a schematyczne samodzielne leczenie nie jest odpowiednie.

Skuteczne leczenie lub stabilizacja choroby afektywnej dwubiegunowej za pomocą środków homeopatycznych nie zostały potwierdzone naukowo. Konieczne leczenie psychiatryczne, psychoterapeutyczne lub farmakologiczne nie może być przez to zastąpione ani opóźnione.

Przepisane leki, takie jak lit, stabilizatory nastroju, leki przeciwpsychotyczne lub przeciwdepresyjne, nie mogą być samodzielnie odstawiane ani zmieniane w dawkowaniu.

Ważna wskazówka

W przypadku ciężkiej fazy maniakalnej z utratą kontroli, wyraźnym zachowaniem ryzykownym, objawami psychotycznymi, utrzymującym się brakiem snu lub zagrożeniem dla siebie bądź innych konieczna jest szybka diagnostyka psychiatryczna.

W przypadku fazy depresyjnej z myślami samobójczymi, konkretnymi zamiarami samobójczymi lub zagrożeniem dla siebie konieczna jest natychmiastowa pomoc profesjonalna lub medyczna pomoc ratunkowa.

Informacje na tej stronie służą wyłącznie celom informacyjnym i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Aurum metallicum, Ignatia amara