Szok traumatyczny (szok psychiczny, ostra reakcja na stres) – bezpośrednia reakcja na wyjątkowo obciążające lub zagrażające wydarzenie "Wsparcie" Homeopatia według dr. Banerjiego

Protokoły dr. Banerjiego

Szok traumatyczny (szok psychiczny, ostra reakcja na stres) – bezpośrednia reakcja na wyjątkowo obciążające lub zagrażające wydarzenie

Szok traumatyczny lub psychiczny może wystąpić bezpośrednio po wyjątkowo obciążającym, przerażającym lub zagrażającym życiu wydarzeniu. Organizm reaguje wówczas na sytuację, która może tymczasowo przekroczyć możliwości normalnych psychicznych mechanizmów radzenia sobie.

Przyczynami mogą być na przykład:

• ciężkie wypadki

• przemoc fizyczna lub seksualna

• napady

• katastrofy naturalne

• doświadczenia wojenne

• nagła śmierć bliskiej osoby

• ciężkie nagłe przypadki medyczne

• diagnozy zagrażające życiu

• obserwowanie ciężkiego wypadku lub zgonu

• inne wyjątkowo zagrażające wydarzenia

Reakcja może rozpocząć się natychmiast, ale wyglądać bardzo różnie. Niektórzy ludzie są silnie pobudzeni i w panice, inni wydają się uderzająco spokojni, zastygli lub emocjonalnie jakby „wyłączeni”.

Dlatego przed wyborem leczenia, a w koncepcji Banerjiego przed wyborem środków, należy dokładnie uwzględnić indywidualny obraz objawów.

Rozróżnienie szoku psychicznego i szoku medycznego

Termin „szok” jest używany w dwóch różnych znaczeniach.

Szok psychiczny lub traumatyczny opisuje reakcję psychiczną na wydarzenie traumatyczne.

Szok medyczny krążeniowy jest natomiast ostrym stanem zagrażającym życiu z niewystarczającym ukrwieniem i zaopatrzeniem w tlen narządów życiowo ważnych, na przykład po:

• silnej utracie krwi

• ciężkich obrażeniach

• ciężkiej reakcji alergicznej

• sepsie

• ciężkiej niewydolności serca

Szok medyczny jest nagłym przypadkiem i w żadnym wypadku nie wolno go leczyć homeopatycznie ani czekać na poprawę.

Różne reakcje po traumie

Bezpośrednia reakcja na wydarzenie traumatyczne może być bardzo różna.

Możliwe są:

• lęk

• panika

• drżenie

• kołatanie serca

• obfite pocenie się

• szybki oddech

• wewnętrzny niepokój

• płacz

• krzyk

• niepokój ruchowy

• poczucie całkowitej bezradności

• zastygnięcie

• odrętwienie emocjonalne

• apatia

• dezorientacja

• dezorientacja

• luki w pamięci

• poczucie nierealności

Tych różnych reakcji nie wolno automatycznie traktować jako tego samego obrazu dolegliwości.

Szok z lękiem i paniką

U niektórych osób bezpośrednio po wydarzeniu na pierwszym planie znajduje się silne nadpobudzenie.

Możliwe są:

• lęk przed śmiercią

• kołatanie serca

• drżenie

• obfite pocenie się

• uczucie duszności

• niepokój

• panika

• silna potrzeba bezpieczeństwa

• wielokrotne opowiadanie o wydarzeniu

• lęk, że wydarzenie powtórzy się

Tutaj na pierwszym planie znajduje się inny obraz objawów niż u osoby, która po traumie wydaje się całkowicie cicha i emocjonalnie wyłączona.

Szok z zastygnięciem i odrętwieniem emocjonalnym

Inne osoby dotknięte reagują tak zwaną reakcją zamrożenia.

Możliwe są:

• uderzający spokój

• bezruch

• mało mówienia

• wycofanie emocjonalne

• poczucie wewnętrznej pustki

• brak reakcji emocjonalnej

• Poczucie bycia „jak znieczulonym”

• ograniczone postrzeganie otoczenia

Osoba zewnętrznie spokojna nie musi więc być wolna od obciążeń psychicznych.

Objawy dysocjacyjne

Po ciężkich wydarzeniach traumatycznych mogą objawy dysocjacyjne wystąpić.

Należą do nich na przykład:

• poczucie stania obok siebie

• poczucie niewłaściwego odczuwania własnego ciała

• otoczenie wydaje się nierealne

• poczucie obserwowania wydarzenia jak filmu

• luki w pamięci

• ograniczone poczucie czasu

Objawy te mogą być częścią ostrej reakcji na stres, jednak przy silnym lub dłużej utrzymującym się nasileniu powinny zostać skonsultowane ze specjalistą.

Zaburzenia snu po traumie

Po wydarzeniu traumatycznym mogą wystąpić:

• trudności z zasypianiem

• częste wybudzanie się

• koszmary nocne

• nagłe wstrząsanie się ze snu

• lęk przed zasypianiem

• powracające wspomnienia podczas kładzenia się do łóżka

Brak snu może dodatkowo nasilać lęk, drażliwość i niestabilność emocjonalną.

Ponowne przeżywanie wydarzenia

Wspomnienia traumatyczne mogą się niechcianie narzucać.

Możliwe są:

• intensywne obrazy wspomnieniowe

• flashbacki

• koszmary nocne

• reakcje fizyczne przy wspomnieniach

• silny lęk przy określonych dźwiękach, zapachach lub miejscach

Określone bodźce mogą wywołać poczucie, że zagrożenie jest ponownie bezpośrednio obecne.

Zachowania unikowe

Po traumie osoby dotknięte mogą próbować unikać wszystkiego, co przypomina wydarzenie.

Mogą do nich należeć:

• określone miejsca

• określone osoby

• rozmowy o wydarzeniu

• prowadzenie samochodu po wypadku komunikacyjnym

• wiadomości lub obrazy

• określone dźwięki lub zapachy

Krótkotrwałe reakcje ochronne po traumie nie są niczym niezwykłym. Utrzymujące się silne unikanie może jednak utrudniać przetwarzanie przeżytego doświadczenia.

Ostra reakcja na stres i zespół stresu pourazowego

Nie każda bezpośrednia reakcja szokowa rozwija się w zespół stresu pourazowego (PTSD).

Wiele ostrych reakcji wyraźnie ustępuje w ciągu dni lub tygodni.

Jeśli jednak dolegliwości takie jak:

• flashbacki

• koszmary nocne

• silne unikanie

• stała gotowość alarmowa

• zaburzenia snu

• odrętwienie emocjonalne

• problemy z koncentracją

• silna lękliwość

utrzymują się przez dłuższy czas i znacznie zakłócają codzienne życie, należy PTSD lub inne zaburzenie pourazowe skonsultować ze specjalistą.

Nie przeoczyć obrażeń fizycznych

Po wypadku lub zdarzeniu związanym z przemocą psychiczna reakcja szokowa nie może prowadzić do przeoczenia możliwych obrażeń fizycznych.

Szczególna ostrożność obowiązuje przy:

• urazach głowy

• utracie przytomności

• lukach w pamięci

• silnych bólach

• krwawieniach

• duszności

• bólach w klatce piersiowej

• objawach neurologicznych

• narastającej senności

• powtarzających się wymiotach

Splątanie po wypadku może być na przykład spowodowane zarówno psychicznie, jak i przez uraz czaszkowo-mózgowy być wywołane.

Uwzględnić indywidualną sygnaturę objawów

Przed wyborem środków przy szoku traumatycznym należy szczególnie starannie ustalić, która sygnatura objawów aktualnie dominuje.

Należy rozróżnić na przykład:

• Szok z paniką i lękiem przed śmiercią

• Szok z drżeniem i silnym pobudzeniem fizycznym

• Szok z osłupieniem

• Szok z emocjonalnym odrętwieniem

• Szok z dezorientacją

• Szok z zaburzeniami orientacji

• Szok z objawami dysocjacyjnymi

• Szok z niekontrolowanym płaczem

• Szok z bezsennością

• Szok z koszmarami sennymi

• Szok z nawracającymi wspomnieniami lub flashbackami

Przeciwstawne reakcje, takie jak silne pobudzenie i wyraźne osłupienie, stanowią odmienne sygnatury objawowe i nie należy ich automatycznie leczyć razem bez dokładnego zbadania.

Wsparcie bezpośrednio po traumatycznym zdarzeniu

W pierwszej fazie mogą być pomocne:

• zapewnienie bezpieczeństwa fizycznego

• pomoc medyczna w przypadku możliwych obrażeń

• spokojne i bezpieczne otoczenie

• kontakt z zaufanymi osobami

• praktyczne wsparcie

• wystarczające spożycie płynów i pokarmów, o ile jest to medycznie możliwe

• sen i odpoczynek

Nie należy nakłaniać osób poszkodowanych do szczegółowego opowiadania wszystkich okoliczności bezpośrednio po zdarzeniu.

Dalsze leczenie

W przypadku dłużej utrzymujących się dolegliwości mogą być konieczne, w zależności od sytuacji, terapie psychoterapeutyczne skoncentrowane na traumie.

Należą do nich na przykład:

• terapia poznawczo-behawioralna skoncentrowana na traumie

• EMDR

• inne oparte na dowodach metody terapii traumy

• leczenie współistniejącej depresji lub lęku

• leczenie nasilonych zaburzeń snu

Terapia zależy od rodzaju i czasu trwania dolegliwości.

Homeopatia według dr. Banerjiego

W homeopatii według dr. Banerjiego w przypadku różnych dolegliwości po traumatycznych zdarzeniach stosuje się różne ustalone leki homeopatyczne i potencje zgodnie z protokołami Banerjiego.

OSTROŻNIE – przed wyborem leków należy zwrócić uwagę na dokładną sygnaturę objawową

W przypadku szoku traumatycznego wybór leków nie może opierać się wyłącznie na nazwie „szok”. Przed wyborem należy dokładnie ustalić, która reakcja aktualnie dominuje.

Szczególnie należy rozróżnić:

• panikę i lęk przed śmiercią

• silne pobudzenie i wzburzenie

• drżenie

• osłupienie i emocjonalne odrętwienie

• dezorientację i zaburzenia orientacji

• objawy dysocjacyjne

• bezsenność i koszmary senne

• flashbacki i nawracające wspomnienia

W zależności od dominującej sygnatury objawowej w koncepcji Banerjiego mogą być przewidziane różne schematy lub leki. Różnych lub przeciwstawnych sygnatur objawowych nie należy automatycznie łączyć bez uprzedniego zbadania.

Skuteczne leczenie ostrej reakcji na stres lub zespołu stresu pourazowego za pomocą leków homeopatycznych nie zostało naukowo potwierdzone. Nie może ono zastępować ani opóźniać koniecznego leczenia medycznego, psychiatrycznego lub psychoterapeutycznego.

Ważna wskazówka

Krążeniowy szok fizyczny jest zagrażającym życiu stanem nagłym i nie wolno go mylić z szokiem psychicznym.

Po wypadku lub ciężkim urazie należy w szczególności Zaburzenia świadomości, silne krwawienia, duszność, ból w klatce piersiowej, ciężkie urazy, deficyty neurologiczne lub narastające splątanie wymagają natychmiastowej konsultacji medycznej.

W przypadku myśli samobójczych, ostrego zagrożenia własnego życia, ciężkiej dekompensacji psychicznej lub utrzymującej się utraty kontaktu z rzeczywistością również natychmiast wymagana jest profesjonalna pomoc lub pomoc medyczna w nagłych wypadkach.

Informacje na tej stronie służą wyłącznie celom informacyjnym i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Ignatia amara, Coffea cruda, Aconitum nap.