Lęk, zaburzenia lękowe i panika – różne formy lęku o indywidualnej sygnaturze objawowej „Wsparcie” homeopatia według dr. Banerjiego

Protokoły dr. Banerjiego

Lęk, zaburzenia lękowe i panika – różne formy lęków z indywidualną sygnaturą objawów

Lęk jest początkowo normalną i ważną reakcją organizmu na rzeczywiste lub przewidywane zagrożenia. Wprowadza organizm w stan podwyższonej gotowości alarmowej i przygotowuje go do szybkiej reakcji.

O zaburzeniu lękowym mówimy wtedy, gdy lęki występują nadmiernie silnie lub utrzymują się przewlekle, obiektywnie niegroźne sytuacje są odbierane jako zagrażające albo lęk znacznie utrudnia codzienne życie.

Lęk może przybierać bardzo różne formy. Dlatego szczególnie ważna jest indywidualna sygnatura objawów : czynniki wyzwalające, towarzyszące objawy fizyczne, myśli, pora dnia, sytuacje i zachowania unikowe mogą znacznie różnić się między poszczególnymi osobami.

Różne formy lęku

Pod pojęciem zaburzeń lękowych łączy się różne obrazy chorobowe.

Należą do nich w szczególności:

• uogólnione zaburzenie lękowe

• zaburzenie paniczne

• agorafobia

• zaburzenie lękowe społeczne, czyli fobia społeczna

• fobie specyficzne

• lęk separacyjny

Ponadto nasilone lęki mogą być składnikiem innych zaburzeń psychicznych lub chorób somatycznych.

Uogólnione zaburzenie lękowe

W przypadku uogólnionego zaburzenia lękowego przez dłuższy czas utrzymują się nadmierne zmartwienia i obawy dotyczące różnych dziedzin życia.

Myśli mogą na przykład koncentrować się wokół:

• zdrowia

• rodziny

• pracy

• spraw finansowych

• możliwych wypadków

• przyszłości

• codziennych obowiązków

Osoby dotknięte tym zaburzeniem częściowo same wiedzą, że ich zmartwienia są nadmierne, jednak z trudem potrafią je kontrolować.

Możliwe objawy towarzyszące to:

• wewnętrzny niepokój

• nerwowość

• napięcie mięśniowe

• szybkie męczenie się

• problemy z koncentracją

• drażliwość

• zaburzenia snu

• kołatanie serca

• dolegliwości żołądkowo-jelitowe

Ataki paniki i zaburzenie paniczne

Atak paniki to nagle występujący epizod intensywnego lęku, który w krótkim czasie może stać się bardzo silny.

Możliwe objawy to:

• przyspieszone bicie serca lub silne kołatanie serca

• ucisk w klatce piersiowej lub ból w klatce piersiowej

• duszność

• uczucie braku powietrza

• drżenie

• pocenie się

• zawroty głowy

• nudności

• uczucie gorąca lub zimna

• mrowienie lub drętwienie

• uczucie nierealności

• lęk przed utratą kontroli

• lęk przed śmiercią

W przypadku zaburzenia panicznego nawracają nieoczekiwane ataki paniki. Często rozwija się dodatkowo nasilony lęk przed kolejnym atakiem.

Agorafobia

W przypadku agorafobii występuje lęk przed sytuacjami, z których ucieczka mogłaby wydawać się trudna lub w których w razie nagłego wypadku mogłaby nie być dostępna szybka pomoc.

Problematyczne mogą być na przykład:

• środki transportu publicznego

• centra handlowe

• duże tłumy ludzi

• kolejki

• rozległe otwarte przestrzenie

• podróże

• przebywanie samemu poza domem

W ciężkich przypadkach osoby dotknięte tym zaburzeniem prawie nie opuszczają mieszkania lub wychodzą tylko w towarzystwie.

Lęk społeczny

W przypadku zaburzenia lękowego społecznego występuje nasilony lęk przed byciem obserwowanym, ocenianym, krytykowanym lub ośmieszanym przez innych ludzi.

Trudne sytuacje mogą obejmować:

• wystąpienia publiczne

• rozmowy z nieznajomymi osobami

• jedzenie lub pisanie w obecności innych

• spotkania zawodowe

• egzaminy

• wydarzenia towarzyskie

Fizycznie mogą wystąpić: czerwienienie się, drżenie, pocenie się, kołatanie serca lub nudności.

Fobie specyficzne

Fobia specyficzna to wyraźny lęk przed określonymi sytuacjami lub obiektami.

Przykłady to:

• lęk wysokości

• lęk przed lataniem

• lęk przed pająkami

• lęk przed psami

• lęk przed burzami

• lęk przed krwią

• lęk przed zastrzykami

• lęk przed zabiegami medycznymi

• lęk przed ciasnymi pomieszczeniami (klaustrofobia)

Lęk może być wywołany już przez samo wyobrażenie sobie odpowiedniej sytuacji.

Lęk o zdrowie

W przypadku nasilonego lęku o zdrowie osoby dotknięte tym problemem intensywnie zajmują się obawą, że są poważnie chore lub że rozwinie się u nich choroba.

Normalne odczucia fizyczne mogą być interpretowane jako oznaki groźnej choroby.

Częste kontrolowanie ciała, powtarzane badania medyczne lub intensywne przeszukiwanie internetu mogą krótkoterminowo zmniejszyć lęk, jednak długoterminowo częściowo go podtrzymują.

Lęk z wyraźnymi objawami fizycznymi

Lęk to nie tylko doświadczenie psychiczne. Autonomiczny układ nerwowy może wywoływać wyraźne reakcje fizyczne.

Możliwe są:

• kołatanie serca

• przyspieszone bicie serca

• wzrost ciśnienia krwi

• duszność

• uczucie ucisku w klatce piersiowej

• drżenie

• pocenie się

• suchość w ustach

• zawroty głowy

• nudności

• biegunka

• częste parcie na mocz

• napięcie mięśniowe

• bóle głowy

• mrowienie

• zaburzenia snu

Te objawy mogą z kolei wywoływać lęk i przez to błędne koło lęku wzmacniać.

Lęk a sen

Zaburzenia lękowe są często związane z problemami ze snem.

Możliwe są:

• trudności z zasypianiem

• częste wybudzanie się

• rozmyślanie w łóżku

• wczesne wybudzanie się

• koszmary senne

• poranny lęk

• uczucie niewyspania mimo snu

Brak snu może z kolei wzmacniać lęk, drażliwość i fizyczne reakcje stresowe.

Uwzględnienie indywidualnej sygnatury objawów

W przypadku lęku szczególnie ważne jest, aby nie patrzeć wyłącznie na diagnozę.

Osobista sygnatura objawów może być na przykład charakteryzowana przez:

• nagle pojawiający się lub stały lęk

• lęk rano lub wieczorem

• lęk w nocy

• lęk przed samotnością

• lęk w tłumie

• lęk przed egzaminem

• lęk przed lataniem

• lęk wysokości

• lęk o zdrowie

• lęk przed śmiercią

• lęk o przyszłość

• lęk społeczny

• kołatanie serca

• duszność

• drżenie

• pocenie się

• dolegliwości żołądkowo-jelitowe

• bezsenność

• silny wewnętrzny niepokój

• obsesyjne rozmyślanie

Te różnice są istotne dla diagnostyki i wyboru odpowiedniego leczenia.

Wykluczenie przyczyn fizycznych

Dolegliwości podobne do lęku mogą być również wywoływane lub nasilane przez choroby fizyczne lub substancje.

Należą do nich na przykład:

• choroby tarczycy

• zaburzenia rytmu serca

• hipoglikemia

• zmiany hormonalne

• określone choroby neurologiczne

• brak snu

• kofeina

• nikotyna

• alkohol

• substancje stymulujące

• określone leki

W szczególności w przypadku po raz pierwszy występujących silnych objawów somatycznych nie należy zatem automatycznie zakładać zaburzenia lękowego.

Diagnostyka

Diagnoza opiera się na szczegółowej rozmowie oraz indywidualnej historii choroby.

Pod uwagę bierze się między innymi:

• rodzaj lęku

• czynniki wyzwalające

• częstotliwość

• czas trwania

• objawy somatyczne

• zachowania unikowe

• ograniczenia w codziennym życiu

• sen

• leki i substancje

• możliwe choroby współistniejące

W zależności od dolegliwości mogą być konieczne dodatkowe badania fizykalne.

Leczenie – różne możliwości

W przypadku zaburzeń lękowych dostępnych jest kilka skutecznych możliwości leczenia. Wybór zależy od rodzaju i nasilenia lęku oraz indywidualnej sygnatury objawów.

Możliwe elementy leczenia to:

• psychoedukacja

• psychoterapia

• terapia poznawczo-behawioralna

• terapia ekspozycyjna

• metody relaksacyjne

• regulacja oddechu i stresu

• poprawa jakości snu

• regularna aktywność fizyczna

• leczenie farmakologiczne

• leczenie istniejących chorób współistniejących

Terapia poznawczo-behawioralna

Terapia poznawczo-behawioralna należy do najważniejszych metod psychoterapeutycznych leczenia zaburzeń lękowych.

Dzięki niej osoby dotknięte problemem mogą nauczyć się:

• rozpoznawać myśli wywołujące lęk

• weryfikować automatyczne myśli katastroficzne

• ograniczać zachowania unikowe

• inaczej interpretować somatyczne objawy lęku

• stopniowo stawiać czoła sytuacjom wywołującym lęk

Właśnie kontrolowana ekspozycja na wcześniej unikane sytuacje może w przypadku różnych zaburzeń lękowych stanowić ważny element leczenia.

Leczenie farmakologiczne

W zależności od rodzaju i nasilenia zaburzenia lękowego mogą być stosowane leki.

Do możliwości należą w szczególności określone:

• SSRI

• SNRI

Te leki nie działają natychmiast po pierwszym przyjęciu. Działanie terapeutyczne rozwija się zwykle stopniowo.

W określonych sytuacjach mogą wchodzić w grę dodatkowe leki.

Benzodiazepiny mogą krótkotrwale znacznie zmniejszyć lęk, wiążą się jednak z istotnym ryzykiem rozwoju tolerancji i uzależnienia. Dlatego nie są odpowiednie do niekrytycznego długotrwałego leczenia zaburzeń lękowych.

Lęk i depresja

Zaburzenia lękowe i choroby depresyjne występują często łącznie.

Wskazówkami mogą być:

• utrzymujące się obniżenie nastroju

• utrata zainteresowań

• wycofanie społeczne

• poczucie beznadziejności

• silne wyczerpanie

• zaburzenia snu

• problemy z koncentracją

W przypadku współistniejącej depresji leczenie powinno uwzględniać oba obrazy chorobowe.

Homeopatia według dr. Banerjiego

W homeopatii według dr. Banerjiego w przypadku lęku, wewnętrznego niepokoju, paniki, problemów ze snem i różnych somatycznych objawów towarzyszących stosuje się różne ustalone leki homeopatyczne i potencje zgodnie z protokołami Banerjiego.

Ponieważ lęk ma bardzo różne formy manifestacji, należy w szczególności uwzględnić indywidualną sygnaturę objawów należy wziąć pod uwagę – na przykład, czy na pierwszym planie znajdują się panika, lęk antycypacyjny, lęk społeczny, lęk o zdrowie, bezsenność, kołatanie serca, drżenie lub inne dolegliwości.

Wiarygodne leczenie zaburzenia lękowego lub panicznego środkami homeopatycznymi nie jest potwierdzone naukowo. Konieczne leczenie psychoterapeutyczne, psychiatryczne lub farmakologiczne nie powinno być zastępowane ani opóźniane.

Przepisanych leków psychotropowych, w szczególności benzodiazepin po dłuższym regularnym przyjmowaniu, nie należy odstawiać samodzielnie w sposób nagły.

Ważna wskazówka

Nowo pojawiające się silne bóle w klatce piersiowej, ciężka duszność, utrata przytomności, wyraźne zaburzenia rytmu serca lub inne nietypowe dolegliwości somatyczne nie powinny być automatycznie przypisywane atakowi paniki, lecz wymagają diagnostyki medycznej.

W przypadku ostrego zagrożenia własnego życia lub myśli samobójczych konieczna jest niezwłoczna pomoc profesjonalna lub medyczna pomoc ratunkowa.

Informacje na tej stronie służą wyłącznie celom ogólnoinformacyjnym i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Gelsemium, Coffea cruda, Ignatia amara