Brodawki (Verrucae) – łagodne zmiany skórne, najczęściej wywoływane przez wirusy brodawczaka ludzkiego (HPV) "Wsparcie" homeopatia według dr. Banerjiego

Protokoły dr. Banerjiego

Brodawki (Verrucae) – łagodne zmiany skórne, najczęściej wywoływane przez ludzkie wirusy brodawczaka (HPV)

Brodawki, medycznie Verrucae, to najczęściej łagodne rozrosty skóry, które powstają głównie w wyniku zakażenia określonymi typami ludzkich wirusów brodawczaka (HPV) . Mogą wystąpić w każdym wieku, jednak szczególnie często pojawiają się u dzieci i młodzieży.

Wirusy dostają się przez najmniejsze uszkodzenia lub rozmiękczoną skórę do najwyższej warstwy skóry i prowadzą tam do wzmożonego rogowacenia oraz pogrubienia skóry.

Brodawki mogą występować pojedynczo lub w większej liczbie. Wiele z nich z czasem samoistnie zanika, niektóre jednak utrzymują się przez miesiące lub lata albo pojawiają się ponownie po leczeniu.

Zakażenie i przenoszenie

Wirusy brodawczaka mogą być przenoszone przez bezpośredni kontakt skórny, a także pośrednio przez zanieczyszczone powierzchnie.

Możliwe drogi przenoszenia to:

• bezpośredni kontakt z brodawką

• wspólne używanie ręczników lub przedmiotów osobistych

• chodzenie boso w basenach, wspólnych prysznicach lub szatniach

• drobne uszkodzenia skóry

• golenie istniejących brodawek

• drapanie lub manipulowanie przy brodawkach

Przez drapanie lub przecinanie wirusy mogą być przenoszone na inne miejsca skóry. Zjawisko to określa się jako autoinokulacja .

Brodawki zwykłe – Verrucae vulgares

brodawka zwykła jest jedną z najczęstszych postaci.

Typowe cechy to:

• szorstka powierzchnia

• okrągławy lub nieregularny kształt

• twarda, zrogowaciała struktura

• zabarwienie od skórnego przez szare do brązowawego

Występują szczególnie często na:

• dłoniach

• palcach

• kostkach palców

• łokciach

• kolanach

W brodawce mogą być widoczne małe ciemne punkty. Często są to zakrzepłe lub wypełnione krwią drobne naczynia.

Brodawki kolczyste – Verrucae plantares

Brodawki na podeszwach stóp określa się jako brodawki podeszwowe .

Pod wpływem nacisku masy ciała mogą rosnąć do wewnątrz i wytworzyć wyraźną warstwę zrogowaciałego naskórka. Takie bolesne brodawki podeszwowe są często określane jako brodawki kolczyste .

Typowe dolegliwości to:

• ból podczas stąpania

• bolesność uciskowa

• zrogowaciała powierzchnia

• małe ciemne punkty wewnątrz zmiany

Kilka brodawek podeszwowych leżących blisko siebie może tworzyć większe powierzchnie i są one określane jako brodawki mozaikowe .

Brodawki płaskie – Verrucae planae

Brodawki płaskie są najczęściej:

• małe

• płaskie

• stosunkowo gładkie

• od skórnego do lekko brązowawego

Mogą występować w większej liczbie, szczególnie na twarzy, dłoniach lub nogach.

Przez golenie lub drapanie mogą rozprzestrzeniać się wzdłuż drobnych uszkodzeń skóry.

Brodawki nitkowate – Verrucae filiformes

Brodawki nitkowate to wąskie, podłużne rozrosty skóry.

Występują przede wszystkim na twarzy, na przykład:

• na powiekach

• wokół ust

• na nosie

• na szyi

Ze względu na swoje położenie mogą być kosmetycznie uciążliwe lub drażnione przez tarcie.

Brodawki w okolicy paznokci

Brodawki okołopaznokciowe i podpaznokciowe powstają wokół lub pod paznokciami dłoni albo stóp.

Mogą:

• być bolesne

• zmieniać płytkę paznokcia

• wpływać na wzrost paznokcia

• być szczególnie oporne

Manipulacje przy skórkach i paznokciach mogą sprzyjać ich rozprzestrzenianiu.

Brodawki narządów płciowych są szczególną formą

Brodawki płciowe (Condylomata acuminata) są również wywoływane przez określone typy HPV, różnią się jednak pod względem przenoszenia, lokalizacji i leczenia od zwykłych brodawek skórnych.

Są przenoszone głównie przez kontakty seksualne lub intymne kontakty skórne i powinny być oceniane medycznie odrębnie.

Brodawka czy odcisk?

Brodawki kolczyste na podeszwie stopy mogą być mylone z odciskiem (Clavus) .

W przypadku brodawki mogą być widoczne małe ciemne punkty naczyniowe, a normalne linie skórne są często przerwane. Odcisk powstaje natomiast przede wszystkim w wyniku przewlekłego ucisku i tarcia i ma typowo centralny stożek rogowy.

W przypadku niejasnych zmian diagnoza powinna zostać potwierdzona dermatologicznie lub medycznie.

Przebieg i samoistne ustąpienie

Układ odpornościowy może z czasem rozpoznać i usunąć komórki skóry zakażone HPV. Dlatego wiele brodawek znika również bez leczenia samoistnie.

Proces ten może jednak trwać miesiące lub dłużej.

Leczenie jest szczególnie wskazane, gdy brodawki:

• bolą

• silnie się rozmnażają

• często krwawią lub ulegają podrażnieniu

• przeszkadzają funkcjonalnie

• stanowią znaczne obciążenie kosmetyczne

• utrzymują się przez dłuższy czas

Leczenie kwasem salicylowym

Często stosowanym leczeniem brodawek zwykłych i podeszwowych jest kwas salicylowy.

Stopniowo złuszcza pogrubioną warstwę rogową brodawki.

Leczenie musi być często konsekwentnie prowadzone przez kilka tygodni. Zdrowa otaczająca skóra powinna być chroniona zgodnie z danym sposobem stosowania preparatu.

W przypadku cukrzycy, zaburzeń krążenia lub wyraźnych zaburzeń czucia w stopach samodzielne leczenie brodawek stóp nie powinno odbywać się bez konsultacji medycznej.

Krioterapia – zamrażanie

Brodawki mogą być leczone przez krioterapię, najczęściej z użyciem ciekłego azotu.

W tym procesie tkanka brodawki jest celowo zamrażana.

Po leczeniu mogą wystąpić:

• ból

• zaczerwienienie

• tworzenie się pęcherzy

• przejściowe zmiany pigmentacji

Często koniecznych jest kilka sesji leczenia.

Inne możliwości leczenia

W przypadku opornych brodawek można rozważyć inne metody dermatologiczne w zależności od rodzaju, lokalizacji i wyniku badania.

Należą do nich na przykład:

• łyżeczkowanie

• określone metody keratolityczne

• metody elektrochirurgiczne

• leczenie laserem

• wybrane metody immunomodulujące

Żadna metoda nie gwarantuje, że brodawka zniknie na stałe. Nawroty są możliwe, ponieważ komórki zakażone HPV mogą pozostać w otaczającej tkance.

Nie należy samodzielnie nacinać brodawek

Brodawek nie należy samodzielnie wycinać nożami, nożyczkami ani innymi narzędziami.

Może to prowadzić do:

• krwawień

• infekcji bakteryjnych

• blizn

• rozprzestrzeniania wirusów na inne obszary skóry

.

Zapobieganie i unikanie rozprzestrzeniania

Aby ograniczyć dalsze rozprzestrzenianie, mogą się do tego przyczynić następujące środki:

• Nie rozdrapywać brodawek

• nie nacinać ani nie odgryzać brodawek

• myć ręce po kontakcie

• nie używać wspólnie ręczników i osobistych przyborów pielęgnacyjnych

• nosić obuwie kąpielowe w publicznych prysznicach i basenach

• utrzymywać skórę stóp możliwie suchą

• unikać golenia bezpośrednio nad brodawkami

Szczepienie przeciwko HPV a zwykłe brodawki

Dostępne szczepionki przeciwko HPV chronią przed określonymi typami HPV, które są związane w szczególności z brodawkami płciowymi i różnymi chorobami nowotworowymi wywołanymi przez HPV.

Nie są to jednak ogólne szczepienie przeciwko zwykłym brodawkom dłoni lub stóp, ponieważ te są najczęściej wywoływane przez inne typy HPV.

Kiedy domniemana brodawka powinna zostać zbadana?

Nie każda zrogowaciała lub guzkowata zmiana skórna jest w rzeczywistości brodawką.

Konsultacja dermatologiczna jest szczególnie wskazana w przypadku:

• niejasnego rozpoznania

• szybkiego wzrostu

• powtarzających się krwawień

• rzucającej się w oczy zmiany koloru lub kształtu

• niegojących się zmian skórnych

• nietypowo licznych brodawek

• znacznego niedoboru odporności

• brodawek na twarzy lub w okolicy płciowej

• zmian, które mimo leczenia nadal rosną

Szczególnie u osób starszych nowo pojawiające się, nietypowe zmiany skórne nie powinny być automatycznie klasyfikowane jako nieszkodliwe brodawki.

Homeopatia według dr. Banerjiego

W homeopatii według dr. Banerjiego w przypadku brodawek i różnych zmian skórnych wywołanych przez HPV stosuje się ustalone leki homeopatyczne i potencje zgodnie z protokołami Banerjiego.

Nie ma naukowych dowodów na to, że środki homeopatyczne zapewniają niezawodne usunięcie HPV, trwałe usunięcie brodawek lub zapobieganie ich rozprzestrzenianiu.

W przypadku niejasnych, rosnących, krwawiących lub nietypowych zmian skórnych rozpoznanie medyczne lub dermatologiczne nie powinno być zastępowane ani opóźniane przez leczenie homeopatyczne.

Ważna wskazówka

Brodawki są w przeważającej mierze łagodne. Jednak domniemana brodawka powinna zostać zbadana przez lekarza, jeśli wygląda nietypowo, szybko rośnie, krwawi samoistnie lub wielokrotnie, wyraźnie się zmienia, nie goi się lub rozpoznanie nie jest jednoznaczne.

Informacje na tej stronie służą wyłącznie ogólnemu informowaniu i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Antimonium crudum, Hypericum perf., Mezereum, Thuya occ., Cistus canad.., Anti crud., Calcarea fluorica