Zaburzenie ze spektrum autyzmu (ASD, autyzm) – różne nasilenia z indywidualną sygnaturą objawów "Wsparcie" Homeopatia według dr. Banerji

Protokoły dr. Banerjiego

Zaburzenie ze spektrum autyzmu (ASD, autyzm) – różne nasilenia z indywidualną sygnaturą objawów

Zaburzenie ze spektrum autyzmu (ASD) Zaburzenie ze spektrum autyzmu (ASD) jest cechą neurorozwojową, która rozpoczyna się już we wczesnym rozwoju. Dotyczy ona w szczególności komunikacji społecznej i interakcji oraz zachowań, zainteresowań i przetwarzania bodźców zmysłowych.

Termin spektrum jest szczególnie ważny: autyzm może objawiać się bardzo różnie u różnych osób. Niektórzy autystyczni ludzie żyją w dużej mierze samodzielnie, inni potrzebują znacznego lub stałego wsparcia w różnych obszarach życia.

Nie istnieje zatem „jeden” autyzm. W diagnostyce i wsparciu należy uwzględnić indywidualną sygnaturę objawów .

Różne formy występowania

Dawniej różne diagnozy były od siebie oddzielane, na przykład:

• autyzm wczesnodziecięcy

• zespół Aspergera

• autyzm atypowy

W dzisiejszych systemach klasyfikacji te formy występowania są w dużej mierze ujmowane pod pojęciem zaburzenia ze spektrum autyzmu i opisywane na podstawie indywidualnych cech oraz potrzeb wsparcia.

Komunikacja społeczna i interakcja

Możliwe cechy to:

• trudności w intuicyjnym rozumieniu sygnałów społecznych

• trudności w prowadzeniu wzajemnych rozmów

• nietypowy sposób prowadzenia rozmowy

• trudności w odczytywaniu wyrazu twarzy, gestów lub tonu głosu innych osób

• rzadszy lub inny kontakt wzrokowy

• trudności w nawiązywaniu lub utrzymywaniu relacji społecznych

• trudności w rozpoznawaniu niewypowiedzianych zasad społecznych

• dosłowne rozumienie języka

• trudności z ironią, aluzjami lub dwuznacznościami

Te cechy mają bardzo różne nasilenie i nie oznaczają, że autystyczni ludzie nie mają relacji społecznych ani uczuć.

Język i komunikacja

Rozwój językowy może przebiegać bardzo różnie.

Niektóre dzieci rozwijają mowę później lub tylko w ograniczonym zakresie. Inne mają duży zasób słownictwa i bardzo zróżnicowany język.

Możliwe są na przykład:

• opóźniony rozwój mowy

• powtarzanie słów lub zdań (echolalia)

• nietypowa melodia mowy

• bardzo formalny lub precyzyjny sposób wyrażania się

• długie rozmowy na temat specjalnych obszarów zainteresowań

• trudności w prowadzeniu small talku

• trudności w przechodzeniu między tematami rozmowy

Część osób dotkniętych tym zaburzeniem komunikuje się w niewielkim stopniu lub wcale za pomocą mowy i korzysta z alternatywnych lub wspomagających form komunikacji.

Powtarzające się zachowania i rutyny

Typowe mogą być powtarzające się zachowania lub silna potrzeba przewidywalności.

Należą do nich na przykład:

• powtarzające się ruchy

• kołysanie ciała

• ruchy dłoni lub palców

• powtarzające się układanie określonych przedmiotów

• stałe rytuały

• silnie ustrukturyzowany rozkład dnia

• trudności z nieoczekiwanymi zmianami

• silna potrzeba rutyny

Takie powtarzające się ruchy są często określane jako Stimming i mogą służyć między innymi samoregulacji.

Intensywne i specjalne zainteresowania

Wiele osób autystycznych rozwija wyraźne zainteresowania określonymi tematami lub czynnościami.

Mogą one:

• być bardzo intensywne

• utrzymywać się długo

• koncentrować się na szczegółach

• wiązać się z rozległą wiedzą fachową

być.

Takie zainteresowania mogą stanowić ważny zasób i nie powinny być zasadniczo postrzegane jako problematyczne.

Szczególne cechy sensoryczne

Zmienione przetwarzanie bodźców zmysłowych jest częste w autyzmie.

Może występować nadwrażliwość lub podwrażliwość wobec:

• dźwięków

• światła

• dotyku

• zapachów

• smaku

• temperatury

• bólu

• ubrania i określonych materiałów

• bodźców ruchowych

Dźwięk, którego inni ledwo zauważają, może być na przykład odbierany jako skrajnie uciążliwy, a nawet bolesny.

Odwrotnie, określone silne bodźce sensoryczne mogą być celowo poszukiwane.

Przeciążenie bodźcami – meltdown i shutdown

Przy silnym przeciążeniu sensorycznym, emocjonalnym lub społecznym może dojść do przeciążenia bodźcami .

Tak zwany meltdown może objawiać się na przykład przez:

• silny niepokój

• płacz

• krzyk

• nadaktywność ruchową

• przejściową utratę kontroli

Natomiast shutdown może wiązać się z silnym wycofaniem, ograniczoną komunikacją lub przejściowo znacznie obniżoną zdolnością reagowania.

Takie reakcje nie powinny być automatycznie interpretowane jako celowe niewłaściwe zachowanie.

Uwzględnienie indywidualnej sygnatury objawów

Właśnie w autyzmie indywidualny obraz zaburzenia ma kluczowe znaczenie.

Należy uwzględnić na przykład:

• mowę i komunikację

• interakcje społeczne

• wrażliwość sensoryczną

• wzorce ruchowe

• rutyny i tolerancję zmian

• specjalne zainteresowania

• uwagę i koncentrację

• sen

• zachowania żywieniowe

• regulację emocjonalną

• samodzielność

• profil uczenia się

• umiejętności motoryczne

• choroby współistniejące

Działania wspierające powinny zatem nie być ukierunkowane wyłącznie na diagnozę, lecz na konkretne potrzeby danej osoby.

Autyzm u dzieci

Pierwsze nieprawidłowości mogą być zauważalne już w pierwszych latach życia.

Możliwe wskazówki to:

• nietypowy rozwój komunikacji społecznej

• opóźniony lub szczególny rozwój mowy

• słaba reakcja na własne imię

• rzadkie wspólne wskazywanie lub dzielenie uwagi

• wyraźne zachowania powtarzalne

• silne reakcje na zmiany

• nietypowe reakcje sensoryczne

• bardzo intensywne zainteresowania specjalne

Jednak pojedyncza cecha nie oznacza automatycznie, że występuje autyzm.

Autyzm u dorosłych

Autyzm może zostać zdiagnozowany również dopiero w wieku dorosłym.

Możliwe wskazówki to:

• wieloletnie trudności w sytuacjach społecznych

• silne wyczerpanie po kontaktach społecznych

• trudności z niepisanymi zasadami społecznymi

• wyraźna potrzeba rutyn

• nadwrażliwość sensoryczna

• intensywne zainteresowania specjalne

• trudności w przypadku nieoczekiwanych zmian

• poczucie, że zachowań społecznych trzeba uczyć się świadomie

Maskowanie i kamuflowanie

Niektórzy autystyczni ludzie uczą się tłumić swoje naturalne reakcje i świadomie naśladować zachowania społeczne.

Nazywa się to maskowaniem lub kamuflowaniem .

Może to obejmować:

• świadomie wyuczony kontakt wzrokowy

• naśladowanie gestów społecznych

• ćwiczenie przebiegu rozmów

• tłumienie ruchów powtarzalnych

• ciągłe obserwowanie i analizowanie sytuacji społecznych

Może to być bardzo męczące i przyczyniać się do tego, że autyzm przez długi czas nie jest rozpoznawany.

Autyzm u dziewcząt i kobiet

U dziewcząt i kobiet autyzm może częściowo wydawać się mniej oczywisty i z tego powodu być rozpoznawany później.

Silniejsze dostosowanie społeczne, czyli maskowanie, a także zainteresowania, które z zewnątrz wydają się mniej nietypowe, mogą przyczyniać się do tego, że trudności są przeoczane.

Choroby współistniejące i problemy towarzyszące

Autyzm może występować razem z innymi chorobami lub szczególnymi cechami rozwojowymi.

Należą do nich na przykład:

• ADHD

• zaburzenia lękowe

• choroby depresyjne

• zaburzenia snu

• padaczka

• zaburzenia uczenia się

• intelektualne zaburzenie rozwojowe

• problemy z koordynacją ruchową

• zaburzenia tikowe

• dolegliwości żołądkowo-jelitowe

Te choroby współistniejące powinny być diagnozowane samodzielnie i w razie potrzeby leczone.

Autyzm i ADHD

Autyzm i ADHD mogą występować jednocześnie.

Mogą przy tym na przykład nakładać się na siebie lub wzajemnie nasilać następujące dolegliwości:

• problemy z koncentracją

• trudności w samoorganizacji

• impulsywność

• przeciążenie sensoryczne

• problemy z regulacją emocji

• zaburzenia snu

Dlatego ważna jest dokładna diagnostyka.

Przyczyny

Autyzm nie powstaje z jednej przyczyny.

Według dzisiejszego rozumienia naukowego szczególnie czynniki genetyczne i neurobiologiczne odgrywają znaczącą rolę. Rozwój jest złożony i prawdopodobnie determinowany przez współdziałanie wielu czynników.

Autyzm nie jest wywoływany przez szczepienia.

Związku między szczepieniami a autyzmem nie udało się potwierdzić w obszernych badaniach naukowych.

Diagnostyka

Nie istnieje pojedyncze badanie krwi ani skan mózgu, za pomocą którego można zdiagnozować autyzm.

Diagnostyka opiera się na kompleksowej ocenie i może obejmować:

• wywiad rozwojowy

• obserwację komunikacji i zachowania

• standardowe procedury diagnostyczne

• rozmowy z rodzicami lub opiekunami

• ocenę mowy i rozwoju

• badanie zdolności poznawczych

• rejestrację szczególnych cech sensorycznych

• wykluczenie możliwych chorób współistniejących

U dorosłych szczególnie istotna jest historia rozwoju od dzieciństwa.

Wsparcie i leczenie – wiele możliwości

Sam autyzm nie jest chorobą, którą można „usunąć” jednym lekiem.

Celem jest raczej zmniejszenie indywidualnych trudności, wspieranie umiejętności, ułatwianie komunikacji i poprawa jakości życia.

W zależności od indywidualnego profilu objawów mogą być wskazane różne działania:

• Psychoedukacja

• indywidualnie dostosowana terapia behawioralna

• terapia mowy i komunikacji

• logopedia

• terapia zajęciowa

• rozwijanie umiejętności praktycznych niezbędnych w życiu codziennym

• wsparcie w szkole i w kształceniu zawodowym

• dostosowanie środowiska nauki i pracy

• wsparcie w przypadku przeciążenia sensorycznego

• wsparcie społeczne

• poradnictwo dla rodziców

• wsparcie psychoterapeutyczne

• leczenie chorób współistniejących

Nie każda osoba autystyczna potrzebuje tych samych działań.

Leki

Nie istnieje lek, który leczyłby zaburzenie ze spektrum autyzmu jako takie.

Leki mogą być jednak stosowane w przypadku określonych dodatkowych dolegliwości lub chorób współistniejących, na przykład przy:

• ADHD

• nasilonych zaburzeniach lękowych

• depresji

• zaburzeniach snu

• padaczce

• określonych poważnych problemach behawioralnych

Wybór zależy od danej choroby współistniejącej i indywidualnej sytuacji.

Homeopatia według dr. Banerjiego

W homeopatii według dr. Banerjiego w przypadku różnych towarzyszących dolegliwości, takich jak niepokój, problemy z koncentracją, zaburzenia snu, lęki lub inne indywidualne objawy, stosuje się różne ustalone leki homeopatyczne i potencje zgodnie z protokołami Banerjiego.

Właśnie w przypadku autyzmu należy uwzględnić indywidualny profil objawów ponieważ mowa, komunikacja, przetwarzanie sensoryczne, sen, uwaga, zachowanie i choroby współistniejące mogą być bardzo różnie wyrażone.

Nie ma wiarygodnych dowodów naukowych na leczenie lub zmianę podstawowych cech zaburzenia ze spektrum autyzmu za pomocą środków homeopatycznych.

Niezbędne działania z zakresu medycyny rozwojowej, neurologii, psychiatrii, psychologii lub terapii nie powinny być zastępowane ani opóźniane przez środki homeopatyczne.

Ważna wskazówka

W przypadku podejrzenia autyzmu wskazana jest fachowa diagnostyka rozwojowa lub psychologiczna. Szczególnie ważne jest wyjaśnienie sytuacji, gdy u dziecka już nabyte umiejętności językowe, społeczne lub motoryczne zostają utracone lub dodatkowo występują napady drgawkowe bądź inne nieprawidłowości neurologiczne.

Informacje na tej stronie służą wyłącznie ogólnemu informowaniu i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Aethusa cynapium, Calc. phosph., Hyoscyamus, Carcinosinum, Calc. phosph., Brahmi, Stramonium