Celiakia – nietolerancja glutenu / autoimmunologiczna choroba wywołana glutenem "Wsparcie" homeopatia według dr. Banerjiego

Protokoły dr. Banerjiego

Celiakia – nietolerancja glutenu / choroba autoimmunologiczna wywołana glutenem

Celiakia jest przewlekłą chorobą autoimmunologiczną, w której układ odpornościowy u osób z predyspozycją genetyczną reaguje na gluten. Gluten jest składnikiem białkowym różnych gatunków zbóż, w szczególności pszenicy, żyta i jęczmienia.

Reakcja immunologiczna prowadzi do zapalenia błony śluzowej jelita cienkiego i może uszkodzić kosmki jelitowe ważne dla wchłaniania składników odżywczych. W wyniku tego składniki odżywcze, witaminy i minerały nie mogą być już wystarczająco przyswajane.

Często używane określenie „nietolerancja glutenu” jest zrozumiałe, jednak medycznie w przypadku celiakii nie chodzi o klasyczną nietolerancję pokarmową, lecz o chorobę autoimmunologiczną zależną od glutenu.

Typowe dolegliwości

Objawy mogą mieć bardzo różne nasilenie. Niektórzy pacjenci mają wyraźne dolegliwości trawienne, inni niemal żadnych objawów ze strony przewodu pokarmowego.

Możliwe są:

• przewlekła lub nawracająca biegunka

• wzdęcia

• ból brzucha i skurcze brzucha

• wzdęty brzuch

• nudności

• zaparcia

• tłuszczowy stolec

• utrata masy ciała

• zmiany apetytu

• zmęczenie i obniżona wydolność

Dolegliwości poza jelitami

Celiakia może powodować liczne dolegliwości poza przewodem pokarmowym, na przykład:

• Niedobór żelaza i niedokrwistość z niedoboru żelaza

• Niedobór kwasu foliowego lub witaminy B12

• Niedobór witaminy D

• Osteopenia i osteoporoza

• Bóle głowy

• Dolegliwości neurologiczne

• Podwyższone wartości wątrobowe

• Afty w jamie ustnej

• Zmiany skórne

• Zaburzenia płodności

• u dzieci zaburzenia wzrostu i rozwoju

Niewyjaśniony niedobór żelaza może być na przykład jedynym rozpoznawalnym objawem celiakii.

Dermatitis herpetiformis Duhring

Szczególną manifestacją celiakii jest Dermatitis herpetiformis Duhring.

Powstaje przy tym silnie swędząca, często symetryczna wysypka skórna z małymi pęcherzykami bądź zmianami skórnymi, szczególnie na łokciach, kolanach, pośladkach lub plecach.

Jak powstaje celiakia?

Istnieje predyspozycja genetyczna do rozwoju celiakii. Niemal wszyscy chorzy mają określone cechy HLA, w szczególności HLA-DQ2 lub HLA-DQ8.

Samo występowanie tych cech genetycznych nie oznacza jednak, że występuje celiakia. Występują one również u wielu zdrowych osób.

Diagnoza

Ważne jest, aby diagnostykę przeprowadzić podczas gdy nadal spożywa się gluten. Rozpoczęta już dieta bezglutenowa może zafałszować badania krwi i badania tkankowe.

Do diagnostyki należą w szczególności:

• Przeciwciała IgA przeciw transglutaminazie (tTG-IgA)

• Całkowite IgA

• w zależności od sytuacji inne przeciwciała w celiakii

• u dorosłych w wielu przypadkach gastroskopia z biopsjami z jelita cienkiego

• w szczególnych przypadkach testowanie HLA-DQ2/HLA-DQ8

Diagnoza powinna zostać potwierdzona medycznie, zanim na stałe zrezygnuje się z glutenu.

Leczenie

Leczenie polega na konsekwentnej, dożywotniej diecie bezglutenowej.

Należy unikać w szczególności produktów zawierających gluten z:

• Pszenica

• Żyto

• Jęczmień

• Orkisz

• Zielony orkisz

• Samopsza

• Płaskurka

• Kamut lub pszenica chorasańska

Owies jest z natury bezglutenowy, jednak podczas przetwarzania i produkcji może zostać zanieczyszczony zbożami zawierającymi gluten. Dlatego osoby dotknięte chorobą powinny odpowiednio produkty owsiane oznaczone jako bezglutenowe stosować, o ile są one indywidualnie tolerowane.

Produkty bezglutenowe

Naturalnie bezglutenowe są na przykład:

• Ryż

• Kukurydza

• Ziemniaki

• Gryka

• Proso

• Komosa ryżowa

• Amarantus

• Rośliny strączkowe

• Owoce i warzywa

• nieprzetworzone mięso, ryby, jaja i produkty mleczne, o ile są indywidualnie tolerowane

W przypadku przetworzonych produktów spożywczych należy zwrócić uwagę na możliwe składniki zawierające gluten oraz zanieczyszczenia.

Niedobory składników odżywczych i kontrole przebiegu choroby

Po postawieniu diagnozy kontrole mogą być wskazane, w szczególności w odniesieniu do:

• Żelazo

• Kwas foliowy

• Witamina B12

• Witamina D

• Wapń

• Morfologia krwi

• Wskaźniki wątrobowe

• w razie potrzeby gęstość kości

Przy konsekwentnie stosowanej diecie bezglutenowej błona śluzowa jelita cienkiego może w wielu przypadkach się zregenerować.

Celiakia, alergia na pszenicę i wrażliwość na gluten

Te schorzenia należy odróżnić od siebie.

Celiakia jest chorobą autoimmunologiczną.

Jedna Alergia na pszenicę to reakcja alergiczna na składniki pszenicy.

Opisuje się również nieceliakalną nadwrażliwość na pszenicę/gluten W tym przypadku występują dolegliwości związane z pszenicą lub produktami zawierającymi gluten, przy czym nie są spełnione kryteria diagnostyczne celiakii ani alergii na pszenicę.

Choroby te różnią się pod względem diagnostyki, ryzyka i leczenia.

Homeopatia według dr. Banerjiego

W homeopatii według dr. Banerjiego w przypadku różnych dolegliwości żołądkowo-jelitowych i towarzyszących objawów stosuje się określone leki homeopatyczne i potencje zgodnie z protokołami Banerjiego.

Zniesienie nietolerancji glutenu bądź niezawodne leczenie leżącej u podłoża reakcji autoimmunologicznej w celiakii za pomocą środków homeopatycznych jest niepotwierdzone naukowo. Leczenie homeopatyczne nie może zatem zastąpić koniecznej diety bezglutenowej.

Ważna wskazówka

W przypadku potwierdzonej celiakii konieczna jest trwała dieta bezglutenowa, nawet jeśli nie występują żadne lub tylko niewielkie dolegliwości. Nieleczona choroba może prowadzić między innymi do niedoborów składników odżywczych, niedokrwistości i uszkodzeń kości.

Osoby podejrzewające u siebie celiakię powinny nie przechodzić samodzielnie na dietę bezglutenową przed zakończeniem diagnostyki, ponieważ może to zafałszować wyniki badania.

Informacje zawarte na tej stronie służą wyłącznie celom informacyjnym i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Ipeca, Mercurius solubilis