Tinea corporis en Tinea cruris (dermatofytose, „sporendermatitis“) – schimmelinfectie van de huid "Ondersteuning" homeopathie volgens Dr. Banerji

Dr. Banerji-protocollen

Tinea corporis en Tinea cruris (dermatofytose, „sporendermatitis“) – schimmelinfectie van de huid

De Tinea corporis en Tinea cruris zijn oppervlakkige schimmelinfecties van de huid, die overwegend worden veroorzaakt door zogenoemde dermatofyten (draadschimmels) . Deze schimmels tasten keratinehoudende structuren aan en vermenigvuldigen zich vooral in de bovenste huidlaag.

De benaming „sporendermatitis“ wordt soms gebruikt voor schimmelgerelateerde huidveranderingen, maar is geen tegenwoordig gangbare medische vakterm. Vakmatig spreekt men van een dermatofytose respectievelijk tinea.

De aandoening is besmettelijk en kan van mens op mens, van dier op mens of via besmette voorwerpen worden overgedragen.

Tinea corporis – ringworm van het lichaam

De Tinea corporis, ook wel ringworm genoemd, betreft de onbehaarde huid van het lichaam.

Typisch zijn:

• ronde of ovale roodachtige huidveranderingen

• schilferende rand

• langzame uitbreiding naar buiten

• vaak een lichter centrum

• ringvormig uiterlijk

• jeuk

• soms kleine blaasjes of pustels aan de rand

De rand is vaak sterker ontstoken dan het centrum. Daardoor ontstaat het kenmerkende ringvormige huidbeeld.

Tinea cruris – schimmelinfectie van de liesstreek

De Tinea cruris, in de volksmond ook wel liespil genoemd, betreft hoofdzakelijk:

• liezen

• binnenzijde van de dijen

• aangrenzende genitale regio

• bilstreek

Typisch zijn rode, schilferende en jeukende huidgebieden met een relatief duidelijk begrensde, deels verheven rand.

Warmte, vochtigheid en transpiratie bevorderen de vermenigvuldiging van de schimmels.

Welke schimmels veroorzaken tinea?

Tot de veelvoorkomende verwekkers behoren dermatofyten van de geslachten:

• Trichophyton

• Microsporum

• Epidermophyton

Een veelvoorkomende verwekker is bijvoorbeeld Trichophyton rubrum.

Afhankelijk van de verwekker kan de infectie van de mens, van dieren of uit de omgeving afkomstig zijn.

Overdracht door dieren

Bepaalde dermatofyten kunnen van geïnfecteerde dieren op mensen worden overgedragen.

Mogelijke overbrengers zijn bijvoorbeeld:

• katten

• honden

• cavia's

• konijnen

• runderen

• andere huisdieren en landbouwdieren

Bij een door dieren overgedragen dermatofytose kunnen de huidveranderingen soms bijzonder sterk ontstoken zijn.

Hoe vindt besmetting plaats?

Overdracht is mogelijk door:

• direct huidcontact

• gezamenlijk gebruikte handdoeken

• kleding

• beddengoed

• sportmatten

• kleedkamers

• gemeenschappelijke douches

• contact met geïnfecteerde dieren

Schimmelbevattende huidschilfers kunnen in de omgeving achterblijven en bijdragen aan verdere verspreiding.

Bevorderende factoren

Het risico op een tinea kan verhoogd zijn bij:

• sterk transpireren

• een vochtig-warm huidmilieu

• nauwe of slecht ademende kleding

• overgewicht en uitgesproken huidplooien

• diabetes mellitus

• verminderde afweer

• nauw lichamelijk contact bij sport

• gelijktijdig bestaande voet- of nagelschimmel

Een Tinea pedis (voetschimmel) kan bijvoorbeeld het uitgangspunt zijn voor een latere schimmelinfectie van de liesstreek.

Onderscheid met Candida en andere huidaandoeningen

Niet elke rode en jeukende huidverandering in huidplooien is een tinea.

Vergelijkbare klachten kunnen optreden bij:

• Candida-infecties

• Intertrigo

• Contactdermatitis

• atopisch eczeem

• Psoriasis inversa

• Erythrasma

• bacteriële huidinfecties

De behandeling kan aanzienlijk verschillen. Daarom is bij onduidelijke of therapieresistente huidveranderingen een nauwkeurige diagnose zinvol.

Diagnose

De diagnose kan vaak al worden vermoed op basis van het typische huidbeeld.

Ter bevestiging kunnen huidschilfers van de actieve rand van de huidverandering worden afgenomen en onderzocht, bijvoorbeeld met behulp van:

• microscopisch onderzoek

• schimmelkweek

• indien nodig PCR of andere moleculair-biologische methoden

Vooral bij terugkerende of ongewoon uitgesproken infecties kan een bepaling van de verwekker nuttig zijn.

Behandeling

Bij beperkte huidinfecties worden in de regel lokale antimycotica gebruikt.

Afhankelijk van de verwekker en de bevinding komen bijvoorbeeld werkzame stoffen in aanmerking zoals:

• Terbinafine

• Clotrimazol

• Bifonazol

• andere geschikte antimycotica

Bij uitgebreide, diepe of terugkerende dermatofytosen of bij onvoldoende respons op een lokale therapie kunnen systemische antimycotica noodzakelijk zijn.

Voorzichtigheid met cortison

Een vermeende huidontsteking mag bij een mogelijke schimmelinfectie niet kritiekloos uitsluitend met cortison worden behandeld.

Corticosteroïden kunnen roodheid en jeuk tijdelijk verminderen, maar tegelijkertijd de schimmelinfectie verhullen en de verspreiding ervan bevorderen. Een dergelijk veranderde dermatofytose wordt aangeduid als Tinea incognito .

Hygiëne en preventie

Ter voorkoming van verdere verspreiding of herbesmetting kunnen zinvol zijn:

• de getroffen huidgebieden droog houden

• handdoeken niet gezamenlijk gebruiken

• kleding en ondergoed regelmatig verwisselen

• lucht doorlatende kleding dragen

• voetschimmel gelijktijdig behandelen

• direct contact met geïnfecteerde huidplekken vermijden

• bij mogelijke overdracht door huisdieren ook het dier door een dierenarts laten onderzoeken

Homeopathie volgens Dr. Banerji

In de homeopathie volgens Dr. Banerji worden bij verschillende jeukende, schilferende en ontstekingsachtige huidveranderingen vastgestelde homeopathische geneesmiddelen en potenties volgens de Banerji-protocollen gebruikt.

Een betrouwbare verwijdering van dermatofyten of genezing van een tinea corporis of tinea cruris door homeopathische middelen is wetenschappelijk niet bewezen.

Een noodzakelijke antimycotische behandeling mag daarom niet worden vervangen of uitgesteld. Dit geldt in het bijzonder bij uitgebreide, sterk ontstekingsachtige of terugkerende schimmelinfecties.

Belangrijke aanwijzing

Een medisch of dermatologisch onderzoek is in het bijzonder zinvol bij sterke ontsteking, pus- of blaasjesvorming, snelle verspreiding, terugkerende infecties, het uitblijven van verbetering onder een geschikte antimycotische behandeling, evenals bij diabetes of een verminderde afweer.

De informatie op deze pagina dient uitsluitend ter algemene informatie en vervangt geen medisch advies, diagnose of behandeling.

Ingrediënten: Graphites, Kalium sulphur, Coffea, Sulphur, Arsenicum album, Natrum sulphur, Tellurium