Nieraandoeningen in het algemeen – van diabetische nierziekte tot nefrotisch syndroom "Ondersteuning" homeopathie volgens Dr. Banerji

Dr. Banerji-protocollen

Nieraandoeningen in het algemeen – van diabetische nierziekte tot nefrotisch syndroom

De term nieraandoeningen omvat een grote groep acute en chronische aandoeningen waarbij de filter-, regulatie- of uitscheidingsfunctie van de nieren kan zijn aangetast. Het spectrum reikt van vroege, aanvankelijk nauwelijks merkbare veranderingen van de nierfunctie tot uitgesproken nierziekten met albuminurie respectievelijk proteïnurie, oedemen, hypertensie en progressief nierfalen.

Tot de belangrijke ziektebeelden behoren onder meer de diabetische nierziekte (diabetische nefropathie), verschillende glomerulonefritiden, tubulo-interstitiële nierziekten en aandoeningen die tot een nefrotisch syndroom kunnen leiden.

Functies van de nieren

De nieren vervullen talrijke levensbelangrijke functies. Daartoe behoren:

• Uitscheiding van metabolieten

• Regulatie van de waterhuishouding

• Regulatie van natrium, kalium en andere elektrolyten

• Regulatie van het zuur-base-evenwicht

• Betrokkenheid bij de regulatie van de bloeddruk

• Vorming respectievelijk activering van verschillende hormonen

• Productie van erytropoëtine voor de bloedvorming

• Activering van vitamine D

• Handhaving van het calcium- en fosfaatevenwicht

Een chronische nierziekte kan daarom verstrekkende gevolgen hebben voor het hele organisme.

Chronische nierziekte

Een chronische nierziekte (Chronic Kidney Disease, CKD) is aanwezig wanneer gedurende langere tijd structurele of functionele veranderingen van de nieren bestaan.

Belangrijke parameters voor de beoordeling zijn met name:

• Kreatinine

• geschatte glomerulaire filtratiesnelheid (eGFR)

• albumine-uitscheiding in de urine

• albumine-kreatinine-ratio (ACR)

• bloeddruk

• elektrolyten

• urineonderzoek

De combinatie van eGFR en albuminurie maakt een betere inschatting mogelijk van het risico op progressie van de nierziekte en op cardiovasculaire complicaties.

Mogelijke oorzaken van chronische nierziekten

Tot de frequente respectievelijk belangrijke oorzaken behoren:

• diabetes mellitus

• arteriële hypertensie

• glomerulaire nierziekten

• auto-immuunziekten

• chronische nierontstekingen

• polycysteuze nierziekten

• aangeboren nierziekten

• terugkerende urineafvoerstoornissen

• bepaalde medicijnen en nierbeschadigende stoffen

• vaatziekten van de nieren

• chronische infecties of ontstekingen

Diabetische nierziekte – diabetische nefropathie

De diabetische nierziekte behoort tot de belangrijkste gevolgaandoeningen van een langdurige diabetes mellitus.

Een blijvend verhoogde bloedsuiker kan de kleine bloedvaten en filterstructuren van de nieren beschadigen. Tegelijkertijd spelen hypertensie, stofwisselingsveranderingen en andere vasculaire risicofactoren een belangrijke rol.

De aandoening kan jarenlang ongemerkt voortschrijden.

Albuminurie bij diabetes

Een belangrijk teken van diabetische nierschade kan een verhoogde uitscheiding van albumine in de urine zijn.

Voor de beoordeling wordt vaak de albumine-creatinine-ratio in de urine bepaald.

Een albuminurie kan echter ook bij andere aandoeningen of tijdelijk optreden. Een enkele afwijkende meetwaarde bewijst daarom nog geen diabetische nefropathie en moet dienovereenkomstig worden gecontroleerd en geïnterpreteerd.

Proteinurie – eiwit in de urine

Bij een beschadiging van de glomerulaire filtratiebarrière kunnen grotere hoeveelheden eiwit uit het bloed in de urine terechtkomen.

Mogelijke oorzaken van een proteinurie zijn onder andere:

• diabetische nierziekte

• verschillende glomerulonefritiden

• nefrotisch syndroom

• hypertensieve nierschade

• bepaalde auto-immuunziekten

• andere structurele nierziekten

Een uitgesproken of aanhoudende proteinurie moet nefrologisch worden onderzocht.

Nefrotisch syndroom

Het nefrotisch syndroom is geen afzonderlijke ziekte, maar een klinisch ziektebeeld dat ontstaat door een uitgesproken stoornis van de glomerulaire filtratiefunctie.

Kenmerkend zijn met name:

• sterke proteinurie

• laag albuminegehalte in het bloed (hypoalbuminemie)

• oedeem

• vaak verhoogde bloedvetten

Door het aanzienlijke eiwitverlies kunnen vochtverschuivingen in het lichaam ontstaan.

Oedeem bij het nefrotisch syndroom

Typisch zijn vochtophopingen, bijvoorbeeld:

• aan de onderbenen en enkels

• in het gezicht en vooral aan de oogleden

• aan handen en armen

• in de buikholte

• bij ernstige verloop generaliseerd in het hele lichaam

Een snelle gewichtstoename kan ontstaan door de toenemende vochtophoping.

Oorzaken van het nefrotisch syndroom

Een nefrotisch syndroom kan door verschillende aandoeningen worden veroorzaakt, bijvoorbeeld:

• diabetische nierziekte

• minimal-change-ziekte

• focaal-segmentale glomerulosclerose (FSGS)

• membraneuze nefropathie

• amyloidose

• lupusnefritis

• andere glomerulaire aandoeningen

De exacte oorzaak is bepalend voor de behandeling.

Mogelijke complicaties van het nefrotisch syndroom

Door het verlies van belangrijke eiwitten kunnen verschillende complicaties ontstaan.

Daartoe behoren:

• uitgesproken oedeem

• verhoogde tromboseneiging

• trombosen en embolieën

• verhoogde vatbaarheid voor infecties

• veranderingen van de bloedvetten

• tekorten aan bepaalde eiwitten

• verslechtering van de nierfunctie

Het nefrotisch syndroom vereist daarom een zorgvuldige medische respectievelijk nefrologische begeleiding.

Glomerulonefritis

Onder de term glomerulonefritis worden verschillende ontstekingsziekten van de nierlichaampjes samengevat.

Mogelijke tekenen zijn:

• bloed in de urine

• eiwit in de urine

• hoge bloeddruk

• oedeem

• verminderde nierfunctie

Sommige vormen kunnen snel voortschrijden en vereisen een snelle diagnose en specifieke behandeling.

Symptomen van een chronische nierziekte

Vroege stadia veroorzaken vaak geen klachten.

Bij een voortschrijdende beperking van de nierfunctie kunnen optreden:

• vermoeidheid

• prestatieverlies

• concentratiestoornissen

• gebrek aan eetlust

• misselijkheid

• jeuk

• oedeem

• hoge bloeddruk

• veranderingen van de urinehoeveelheid

• kortademigheid bij vochtoverbelasting

• spierkrampen

• Bloedarmoede

Klachten treden vaak pas op wanneer de nierfunctie al duidelijk verminderd is.

Diagnose

Voor de beoordeling van nieraandoeningen kunnen, afhankelijk van de situatie, worden ingezet:

• Kreatinine en eGFR

• Ureum

• Natrium en kalium

• Calcium en fosfaat

• Albumine in het bloed

• Urinestatus

• Urinesediment

• Albumine-kreatinine-ratio

• Bepaling van de proteinurie

• Bloeddrukmeting

• Echografie van de nieren en urinewegen

• immunologische respectievelijk serologische onderzoeken

• indien nodig nierbiopsie

Een nierbiopsie kan met name bij bepaalde glomerulaire aandoeningen noodzakelijk zijn om de exacte diagnose vast te stellen.

Behandeling en bescherming van de nierfunctie

De behandeling is altijd gericht op de onderliggende aandoening.

Belangrijke maatregelen kunnen zijn:

• optimale instelling van de bloeddruk

• goede instelling van diabetes mellitus

• vermindering van een bestaande albuminurie respectievelijk proteinurie

• behandeling van vetstofwisselingsstoornissen

• vermijding van nierbeschadigende stoffen

• aangepaste voeding

• behandeling van oedemen en elektrolytstoornissen

• behandeling van de betreffende onderliggende aandoening

Bij geschikte patiënten kunnen onder andere ACE-remmers of angiotensine-receptorblokkers (sartanen) evenals SGLT2-remmers een belangrijke rol spelen bij de bescherming van de nierfunctie.

Welke therapie geschikt is, hangt af van de individuele aandoening, de nierfunctie en verdere bijkomende aandoeningen.

Nierbeschadigende medicijnen en stoffen

Bij een verminderde nierfunctie moet bijzondere aandacht worden besteed aan medicijnen die de nieren belasten of waarvan de dosering aan de nierfunctie moet worden aangepast.

Hiertoe kunnen bijvoorbeeld bepaalde pijnstillers uit de groep van de NSAID's behoren.

Medicijnen mogen echter niet zelfstandig worden gestopt. De individuele afweging van voordelen en risico's en een eventueel noodzakelijke dosisaanpassing dienen door een arts respectievelijk apotheker te worden uitgevoerd.

Gevorderde nierinsufficiëntie

Bij een toenemend verlies van de nierfunctie kunnen afvalstoffen, vocht en elektrolyten niet meer voldoende worden gereguleerd.

In gevorderde stadia kan een niervervangende therapie noodzakelijk worden, bijvoorbeeld:

• hemodialyse

• peritoneale dialyse

• niertransplantatie

Door vroegtijdige diagnose en consequente behandeling van de onderliggende aandoening kan het voortschrijden van veel chronische nieraandoeningen echter worden vertraagd.

Homeopathie volgens Dr. Banerji

In de homeopathie volgens Dr. Banerji worden bij verschillende nierklachten en chronische aandoeningen van de nieren vastgestelde homeopathische geneesmiddelen en potentialen volgens de Banerji-protocollen ingezet.

Een betrouwbare behandeling van een diabetische nieraandoening, uitgesproken proteinurie, glomerulonefritis, een nefrotisch syndroom of een voortschrijdende nierinsufficiëntie met homeopathische middelen is wetenschappelijk niet bewezen.

Met name bij deze aandoeningen zijn regelmatige controles van Nierfunctie, eiwit- respectievelijk albumine-uitscheiding, elektrolyten en bloeddruk essentieel. Een noodzakelijke nefrologische en medicamenteuze behandeling mag niet door homeopathische middelen worden vervangen of vertraagd.

Belangrijke aanwijzing

Een medisch respectievelijk nefrologisch onderzoek is met name bij aanhoudende eiwit- of albumine-uitscheiding in de urine, bloed in de urine, toenemende oedemen, duidelijk verminderde urineproductie, onverklaarbare verslechtering van de nierfunctie of moeilijk instelbare hoge bloeddruk noodzakelijk.

Bij ernstige kortademigheid, uitgesproken oedemen, plotseling sterk verminderde of afwezige urine-uitscheiding, bewustzijnsstoornissen of een snelle verslechtering van de algemene toestand is onmiddellijke medische beoordeling noodzakelijk.

De informatie op deze pagina dient uitsluitend ter algemene informatie en vervangt geen medisch advies, diagnose of behandeling.

Ingrediënten: Thuya occ., Lycopodium, Bryonia alba, Eel serum., Medorrhinum, Apis