Diverticulitis – ontsteking van uitstulpingen van de dikke darm "ondersteuning" homeopathie volgens Dr. Banerji

Dr. Banerji-protocollen

Diverticulitis – ontsteking van uitstulpingen van de dikke darm

Als divertikels worden kleine uitstulpingen van de darmwand aangeduid. Ze ontstaan vooral vaak in de dikke darm, met name in het sigmoïd, het laatste deel van de dikke darm vóór de endeldarm.

Zijn er divertikels aanwezig zonder dat ze ontstoken zijn, dan spreekt men van een diverticulose. Ontsteekt een divertikel of het omliggende weefsel, dan is er sprake van een Diverticulitis.

Diverticulose en diverticulitis

Divertikels komen vooral op oudere leeftijd vaak voor en veroorzaken bij veel mensen geen enkele klacht.

Men onderscheidt:

• Diverticulose: divertikels zonder ontsteking

• symptomatische divertikelziekte: klachten in verband met divertikels zonder acute diverticulitis

• Diverticulitis: acute ontsteking

• gecompliceerde diverticulitis: bijvoorbeeld met abces, fistel, vernauwing of darmperforatie

Welke symptomen kunnen optreden?

Typische klachten van een acute diverticulitis zijn:

• Pijn in de onderbuik, vaak linkszijdig

• Drukgevoeligheid van de buik

• Koorts

• Winderigheid

• Verstopping of diarree

• Misselijkheid

• Veranderde stoelganggewoonten

• algemeen ziektegevoel

Bij een rechtszijdige diverticulitis kunnen de pijn ook in de rechteronderbuik optreden.

Hoe ontstaat een diverticulitis?

Waarom afzonderlijke divertikels ontsteken, is niet volledig opgehelderd. Verschillende factoren kunnen het ontstaan van een divertikelziekte bevorderen.

Daartoe behoren onder andere:

• toenemende leeftijd

• genetische factoren

• overgewicht

• gebrek aan beweging

• roken

• een vezelarme voedingsgewoonte kan een rol spelen

• bepaalde medicijnen

Mogelijke complicaties

Een diverticulitis kan ongecompliceerd verlopen, maar kan in bepaalde gevallen tot complicaties leiden:

• Abcesvorming

• Darmperforatie (perforatie)

• Buikvliesontsteking (peritonitis)

• Fistelvorming

• Vernauwing van de darm (stenose)

• Darmobstructie

Diagnose

Bij verdenking op een acute diverticulitis kunnen de volgende onderzoeken worden uitgevoerd:

• lichamelijk onderzoek

• bloedonderzoek en ontstekingswaarden

• echografie van de buik

• bij een passende vraagstelling computertomografie (CT)

Een darmonderzoek wordt tijdens een uitgesproken acute ontsteking normaal gesproken niet routinematig uitgevoerd. Afhankelijk van de bevindingen kan na het afnemen van de ontsteking een coloscopie voor verdere opheldering zinvol zijn.

Behandeling

De behandeling is afhankelijk van de ernst en mogelijke complicaties.

Bij een ongecompliceerde diverticulitis kunnen, afhankelijk van de individuele situatie, voldoende zijn:

• lichamelijke rust

• aangepaste voeding en vochtinname

• passende pijnbehandeling

• medische controle van het ziekteverloop

Antibiotica zijn bij een ongecompliceerde diverticulitis niet in elk geval standaard noodzakelijk. Ze worden ingezet afhankelijk van de klinische bevindingen, de bijkomende aandoeningen en het risico op complicaties.

Bij abcessen, perforatie, ernstige infectie of andere complicaties kunnen een ziekenhuisopname, antibiotica, drainage of een Operatie noodzakelijk zijn.

Voeding na het afklingen van de ontsteking

Op de lange termijn kan een vezelrijke voeding met voldoende vocht zinvol zijn, mits deze individueel verdragen wordt.

Noten, granen en zaden hoeven bij een diverticulose normaal gesproken niet principieel vermeden te worden.

Homeopathie volgens Dr. Banerji

In de homeopathie volgens Dr. Banerji worden voor verschillende aandoeningen en klachten van het spijsverteringskanaal vastgestelde homeopathische geneesmiddelen en potenties volgens de Banerji-protocollen ingezet.

Een betrouwbare behandeling van een bacteriële complicatie, een abces of een darmperforatie met homeopathische middelen is wetenschappelijk niet bewezen. Een noodzakelijke gastro-enterologische, antibiotische of chirurgische behandeling mag daarom niet worden vervangen of uitgesteld.

Belangrijke aanwijzing

Sterke of toenemende buikpijn, hoge koorts, een harde of sterk gespannen buik, aanhoudend braken, circulatieproblemen of een duidelijke verslechtering van de algemene toestand kunnen wijzen op een gecompliceerde diverticulitis en moeten snel medisch worden onderzocht.

De informatie op deze pagina dient uitsluitend ter algemene informatie en vervangt geen medisch advies, diagnose of behandeling.

Ingrediënten: Staphysagria, Lycopodium clav. Plumbum met., Ferrum phosph., Thuya occ.